Bubbelgunroses

Wanted

2006-10-18T16:01:00.000+02:00

Gezocht :

Dromers die willen meedoen aan

een wetenschappelijk ondezoek tegen een

knuffelvergoeding.

Gelieve u zo snel mogelijk aan te melden.

Voor meer info;

Ga naar bed.

Why on earth ?

2006-09-21T22:42:00.000+02:00

Mensen die mij kennen horen me soms wel eens over dromen vertellen. Ik ben een rare dromer. Ik droom nogal vrij gedetailleerd. Het is te zeggen. Ik kan ze gedetailleerd navertellen.

Een wijze vriend van me wist me te vertellen dat "woelige dromen" het gevolg zijn van te gespannen gaan slapen.
In slaap vallen als je aan het piekeren bent dus. Het verklaart waarschijnlijk ook waarom ik dit droomde.

Mijn droom was eigenlijk één grote monoloog. Ik en nog twee mensen. Maar zij zeiden niets.

Nee, het kan niet waar zijn.

Ik heb u net klootzak genoemd. Gij zijt ook zo ne klootzaak.
Sta daar niet ontschuldig te wezen. Ge weet maar al te goe over wat ik het heb.
Maar nee. Ge hoort het niet. Ge wilt het niet horen.
En ik wil het niet zeggen. Maar toch zijde ne klootzak.
Zegt men blik dan niet genoeg ?
Ik sta hier op die verdomde kaseien vloer zowat mijn benen te breken voor u !
En wat doet gij.
Ge kent mij niet meer. Of ge denkt mij niet meer te kennen.
Maar gisteren ? Was gisteren dan niets voor u ? En de dagen , weken ,maanden en jaren daarvoor ook niets ?

Mijn haar hangt in kleine miezerige slierten naar beneden. Mijn gezicht is mager , door de kwaadheid is elk lieflijk deel uit mij weggezogen en als het ware in de beirput gevallen.
Klauwend probeert het eruit de komen maar ik duw het deksel op de put en blijf daar staan.
Er is niets lieflijks in mij.

Ja ,gij!
Hoe is het in godsnaam mogelijk?
Waarom zij ? Waarom hebt ge haar ten eerste al verzwegen ? Houdt ge de specialekes voor u alleen misschien ?
Zij die nog echt iets in u leven kunnen betekenen? Of omdat ze méér zijn dan alleen een weg naar 'de kans om meer te kunnen bereiken'.
Wat ben ik dan ? Wat moet ik dan wel niet voorstellen.
U verzekering voor een warm nest en lekkere patatten op u bord ? Gij zijt niets waard. Niets

Er boren tranen in mijn ogen. Ik duw ze weg. Ik mag niet zwak zijn. Zwak is voor..
.. niet voor mij.

Ge hebt mij van elke meiske verteld dat je ontmoette ! Want mannen die ontmoette je niet , nee die waren te min. Of hadden ze te weinig decolté ? Het zal daar niet aan liggen ,want zij heeft ook niet veel.
Wat was het dan ? Was het in één oogopslag? Zijde mij gewoon vergeten ?

Ik ben diep gekwetst . Emotioneel is alles in één gestort. Om het beter te laten doordringen klieven mijn nagels diepe wonden in de palmen van mijn hand. Om de pijn te verlichten dacht ik eerst nog. Mijn nek vertoont rode vlekken en staat gespannen, een kort knikje en ik zou vallen. Maar ik val niet, de razernij gaat door en door . Ik besef niet wat ik zeg.
Een fel licht schijnt me in de ogen ,ik wil niet opgeven, ik wil niet instorten.
Het licht maakt me blind .

Waarom zegt ge tegen haar dat je haar mist ? Na haar één keer ontmoet te hebben.
Hoe is het mogelijk. De laatste tijd ben je zo druk dat we elkaar weinig zien.
Ik heb elke dag en nacht naar je gehunkerd.
Waarom gaf je me die illusie ? Waarm wilt ge mij zo diep kwetsen ?

Een zwart vlak weerhoudt me er niet van om te stoppen. Elke herrinnering komt op me afgevlogen en geeft me een harde klap in het gezicht.
Ik kan niet meer. Hete tranen ontsmetten de wonden en dringen diep door. Vanbinnen begin ik te druppen. Niet van af te koelen maar van de leegt die zich daar nu bevind.
De weerkaatsing is mijn klaagzang.

Die legendarische foto

2006-09-21T16:24:00.000+02:00

Dit , dames en heren , is de eerste foto.
Zijn allereerste foto van mij. Tijd voor wat nostalgie dus.

Ik denk dat we toen net samen waren, nog niet lang dat is zeker.
Als ik aan 'toen' terug denk moet ik steeds glimlachen.
Goh , ik lijkt oud nu ik dit zo neertyp.

Ik weet nog dat ik toen expres niet in de lens heb gekeken ,ook al lijkt het spontaan.
Veel meer kan/ wil ik er eigenlijk niet over zeggen.
Mijn binnenpretjes deel ik deze keer niet. Het was zo'n mooie tijd.
Het lijkt zolang geleden en ik herinner me alles haarscherp.

Jemig , ik wordt echt oud...

Ik ben verslaafd

2006-09-16T23:05:00.000+02:00

Het is nodig dat jullie het nu eindelijk eens te weten te komen.
Ook voor mezelf. Het is een onderwerp dat ik zo lang mogelijk heb proberen verborgen houden.
Ik ben verslaafd aan verschillend poedertjes , roze pilletjes en witte crushers.
Ik kan het echt niet meer aan. Ik heb dringend hulp nodig.

Om te kunnen ademen, leven moet snuiven.
Zo diep dat ik dan moet hoesten. Kuchen te verstaan want ik zou niet willen dat mijn poedertje verspilt wordt.
Mijn moeder is er nog niet achter, ik gebruik haar geld zelfs om alles te kunnen betalen.

Het leven is echt niet makkelijk gelukkig is er nog altijd de lieve apotheek die mij af en toe eens helpt , aangezien de dealers in het weekend niet werken.
Dan zijn ze altijd uit de stad... Je weet wat ze zeggen hé.

Deze laatste twee weken zijn echt moeilijk geweest voor mij.
Drie keer ben ik al hervallen. Het is de fout van de stress.
Daar steek ik het tenminste toch op, de waarheid is te hard om aan te horen.
Ik ben te zwak, heb een ziek lichaam volgens de alcohol.

Help komt er verzacht en helemaal niet in mijn stemvorm uit mijn keel.

Help

voor de duidelijkheid;
Ik stelde me even het leven van een verslaafde voor.
Op dit moment ben ik wel wat verplicht verslaafd aan pilletjes en poedertjes.
Ik heb namelijk een zware keelontsteking of klierkoorts ( dat laatste kan ik pas met zekerheid vanavond vertellen.)
Ik zal nu de rest van mijn schrijfsel wat uitleggen. Jaja a womensmind is moeilijk te begrijpen hoor en zeker dat van mij...

De hulp die ik nodig had , is die van een dokter. Maar het is weekend dus dan is de huisdokter niet aan het werk...
Wat het snuiven betreft ;aangezien mijn keel potdicht zit kan ik alleen maar ademen door door mijn neus te ademen , maar dat lijkt eerder op lucht snuiven.
De voorbije twee weken ben ik hervallen. Dus dit is nu al de derde keer dat ik een hevig opgezwollen keel heb.
Welke reden daarvoor is , weet ik niet. Hoogstwaarschijnlijk kan stress hier geen oorzaak van zijn.
Dat ik een ziek lichaam heb ,of alleszins geen gezond lichaam kon bewezen worden aan de hand van alcohol.
Daar kan ik immers goed tegen en wie niet goed tegen alcohol kan heeft een gezond lichaam.
ALs je me op dit moment hoort spreken zal je de laatste zinnen wel begrijpen.

Onze eerste lessen waren allemaal moeilijk

2006-09-16T22:43:00.000+02:00

Eerste les Frans

Dat is andere kaas. Ça c'est autre fromage.
Das is goed voor mij. Cravate bien pour moi.
Dat is om uw kas op te fretten. Ça c'est pour bouffer son armoire.
De afwas. Le fini lavé.
De auto's snorren door de straten. Les autos moustachent dans les rues.
Den boom in. Dans l'arbre.
Echtgenoot. Vraiment profité.
Een doodlopende straat. Une rue coulant mort.
Een ogenblik. Une boîte aux yeux.
Hamburger. Jambon civil.
Het ligt aan mij. Cela couche à moi.

Eerste les Engels

Do you need a ticket, Jack? Doe je niet een tikkeltje gek?
He had a careful mother. Hij had een kar vol modder.
He had his trouble for his pains. Hij had zijn druppels voor zijn pijn.
He was brave in the war. Hij was braaf in de war.
No parking here! Niet het park in heren!
She made the noise. Ze meet de neus.
The bad man made his breakfast. De badman maakte zijn broek vast.
The girl with the soft eyes. De kerel met het softijs.
The play is not fair. De plee is niet ver.
There is a long way. Er is een long weg.
There was a lawyer in the room. Er was een luier in de kamer.
What do you mean? Wat doe je, Mien?

Eerste les Chinees

Are you harboring a fugitive? Hu Yu Hai Ding?
See me A.S.A.P. Kum Hia Nao
Stupid Man. Dum Gai
Small Horse. Tai Ni Po Ni
Your price is too high! No Bai Dam Ting!
Did you go to the beach? Wai Yu Son Tan?
I bumped into a coffee table. Ai Bang Mai Ni
I think you need a facelift. Chin Tu Fat
It's very dark in here. Wai So Dim?
Has your flight been delayed? Hao Long Wei Ting?
That was an unauthorized execution. Lin Ching
This is a tow away zone. No Pah King
Do you know the lyrics to the Macarena? Wai Yu Sing Dum Song?
You are not very bright! Yu So Dum
I got this for free. Ai No Pei
I am not guilty. Wai Hang Mi?
Please, stay a while longer. Wai Go Nao?
Our meeting was scheduled for next week. Wai Yu Kum Nao?
They have arrived. Hia Dei Kum
Stay out of sight. Lei Lo
He's cleaning his automobile. Wa Shing Ka
Your body odor is offensive! Hu Man Go!
We have a problem. Sum Ting Wong?
Saying the same thing several times. Ri Pi Ting

And then , their was B

2006-09-08T23:02:00.000+02:00

Vorig weekend heb ik een van de meest interessante mannen van mijn kennissengroep ontmoet.

Jawel ; de geachte heer B.

Hiervoor had ik hem nog maar één keer ontmoet. Ergens vorig jaar. Toen was J er ook bij , D's broer.

De drie lijken enorm op elkaar. Je ziet dat ze familie zijn. Ik zou wel eens geboortefotos van hen willen zijn.
ALs je die naast elkaar zou plaatsen zou ik durven wedden dat ze net een drieling zijn.

Zo was dat ook met mijn vader en Seppe. Bobonne had dat natuurlijk direct gezien.

Die keer (voor deze keer ) had ik me best wel onwenning gevoeld bij hem. Niet dat ik het een onaangename man vond ,maar het was niet de juiste situatie.
D had toen net toneelexamen gehad en dus heb ik hem even gezien voor de voorstelling en tijdens de pauze.
En dan nog was het moeilijk. Lawaai van alle kanten. Iedereen die overal rondloopt , geroezemoes achter voor en naast ons.
Ik wist niet goed waar kijken toen. Ik wou hem wel aankijken maar het zou te snel op staren overgegaan zijn.
Ook al was dat mijn bedoeling niet.
Iemand leren kennen doe je dan ook beter op een andere manier. Een rustige en aangename manier , zoals vorig weekend.

We zijn gezellig iets gaan eten in een restaurantje in Bornem. We zijn buiten begonnen maar uiteindelijk toch naar binnen verhuisd omdat ik ( de seut) kou kreeg.

De hele avond hebben we over vanalles en nog wat gepraat.
Wel , ik heb vooral geluisterd. Het praten liet ik maar aan die twee over.
Dat hadden ze wel eens nodig.
Ik ben wel veel interessante dingent te weten gekomen.
Het was een avond vol binnenpretjes.
Een avond van leren kennen en een avond van goed voelen.

Zo anders en toch zo aangenaam.

Thank you B

no Title

2006-08-08T17:57:00.000+02:00

voeten haasten zich weg

de kerkklokken waarschuwen

voor vergetelheid

en haast

spieren

gespannen

gedachten gesponnen

de wereld wentelt zich

nu ook weer

de waarschuwing

vervaagt

vertaalt zich

in zwarte angst

bloedende ernst

al wetend

dat je niet mocht omkijken

je wist dat je ogen

zich nu al amper

zagen te redden

in deze ziedende stormzee

waarom dan nog proberen

mijn verloren kind ?

Mevrouw u zaagt

2006-08-06T23:08:00.000+02:00

Ik weet het,

ik kan zagen en klagen.

Maar vaak heeft dat een doel , al was het gewoon om meer reactie te wekken .
En dat doe ik dan omdat ik te weinig reactie kreeg of alleszins minder dan ik had gehoopt.

Maar waarom mijn tijd verspillen aan zagen ?

Vaak heeft het toch alleen maar een omgekeerd effect.
Niettegenstaande dat mijn geklaag wel reactie krijgt , maar dan met een negatieve connotatie.
En dat willen we dan weer liever niet.

Mensen zien mijn gezaag en geklaag liever niet omdat het eigenlijk commentaar is dat ik ze geef.

ALs ik iets leuk vind ,of goed dan zeg ik daar meestal niets over.
Maar als ik vind dat het anders , en dus beter had gekund dan ben ik niet beschaamd om mijn mond open te doen.
En dat kan niet iedereen apprecieeren en wordt het benoemd als geklaag in de plaats van feedback.

Pff ,
en ook dit is gezaag.
Op mezelf nog wel.

Het moet gedaan zijn met zo'n zeurkous te zijn, zeg dat ik het heb gezegd.

Mijn liefde(s)

2006-07-17T23:22:00.000+02:00

Mijn liefde nummer Uno :

--> David
--> Glenn
--> Astronaut
--> Darling

Ik denk dat er maar één jongen/man is die mij zo kan laten
zweven en me toch met beide voeten op de grond houdt.

en hij is van mij ... :-p

Mijn liefde nummer Duo :

--> Mauri Everaert

"Krijg ik nog een kus Mauro ?"
Deze vraag wordt dan beantwoord met een dikke kus
en bijhorende knuffel.

Mauro is een kindje dat bij ons naar de crèche gaat.
Hij is drie jaar en gaat dit schooljaar naar de 1ste kleuterklas.
Wat hem zo speciaal maakt?
Mauro weet nu al wat hij wil , en komt daar ook voor uit.
Hij is een wildebras en lieverd tegelijkertijd.
Als hij boos is , moet je een raar gezicht trekken en hij schiet in de lach en zijn boosheid wordt omgezet in speelsheid.
En bovendien ruikt hij naar vanille!

Wat hem extra-speciaal maakt.
Mauro heeft een ziekte ( te moeilijke naam. iedereen zou er over struikelen en mijn blog dekt geen ongevallen) waardoor hij verlammingsverschijnselen heeft in zijn gezicht.
Zo is hij bv lam is een deel van zijn lipje en zijn linkeroog.

> Wat heeft een vrouw nog meer nodig ? <
Mijn liefde nummer Trio :

--> The Swirl

Deze ijslekkernij is jammer genoeg alleen maar verkrijgbaar in het land der Neder.
En niet in ons wij-hebben-geen-swirls-land-ook-wel-gekend-als-Belgie-land.

Wat is nu zo'n Swirl ?
Je neemt ene beker ,
men voege daar aan toe : vanille of aarbei ijs,
men voege daaraantoe ; drie soorten fruir naar keuze
men voeger daaraantoe ; twee soorten topics
Even schudden= swirlen in het machine
een lepeltje aan toevoegen en je hebt een heerlijke swirl.

Dit , dames en heren , is mijn laatste verslaving.

Alleen al daarvoor zou ik naar Nederland op reis gaan!

Werchter Chicas!

2006-07-01T21:28:00.000+02:00

Het weer is mooi, de muziek ook, er zijn woorden te weinig om uit te drukken hoe "plezant" het hier wel is, ik geniet, samen met soetkin, al mis ik mijn lief vriendje ongeloofelijk veel!

maar genoeg gezeverd, hier is een foto van de 4 meest Sexy Werchter Chicas!

(en voor de mannen, ja ik heb iets aan, neem het aan van mij en staar er niet op!)

Deze post werd mede mogelijk gemaakt met hulp van Glenndavid Blog

Werchteritis

2006-07-01T20:46:00.000+02:00

Het leuke aan Werchter is ,
dat dit geweldig festival alles faciliteiten heeft.

(Voor de hotelgangers onder ons , kan het soms wel moeilijk worden.)

Maar wat ik eigenlijk wou zeggen ;

Ik ga gewoon naar Werchter voor vier dagen omdat ik dan later kan stoefen met mijn bandje
en dan zeer interessant kan doen.
En bovendien kunnen anderen dan weer met mij stoefen ...

Greetings from Werchter !!!

Vannacht

2006-06-25T10:09:00.000+02:00

Blijkbaar was mijn geest niet vrij van de stress tijdens de examenperiode,
want nu ik er over nadenk , kan ik me niet herinneren dat ik gedroomd heb.

En juist daarom heb ik vannacht alles over me heen gekregen als een douche.
Ik droomde erge dingen , dingen waarvan ik de mensen niet kende, over zwangere meisjes, over chinezen , over Afrika, over vanalles ...

Maar twee dromen zijn me bijgebleven.

Mijn eerste droom ging over Eline uit mijn klas.
Ze was zwanger. Ze was niet veel ouder dan dat ze nu is , nog even groot en ze zag er net hetzelfde uit. Maar één 'detail' verschilde en dat was dat ze in mijn droom met een dikke buik rondliep en dat er zwangerschapsbelletje dat over haar buik ringekelde.

Blijkbaar reageerde ik niet verbaast, ik vond het maar normaal.
David was ook in die droom. Alsof het de normaalste zaak van de wereld was vroeg ik hem of ze wel borstvoeding zou geven.
Hij antwoordde dat Eline dat niet kon , aangezien ze zo'n kleine boezem heeft.
Daarop reageerde ik verontwaardigd dat dat helemaal geen goede reden was en ik liep naar een babywinkel.

Daar kocht ik wat kleertjes en andere benodigdheden en ik steelde een fopspeen. Waarom ik dat deed weet ik niet.

Daarna ging ik naar Eline thuis , om haar die presentjes af te geven.
Ze was alleen thuis ,van een man die haar had bezwangerd was blijkbaar geen bestaan.
Ik zag haar zitten in zo'n schommelstoel met haar kind in haar handen.
(ondertussen was ze dus al bevallen.)
Het kindje was gewikkeld in roze doeken en had een blauw mutsje op ,het sliep.
Ze was blij met mijn komst .
En daar eindigde mijn eerste droom.

Mijn tweede droom was een soort van documentaire.
Echt raar. Ik droomde over mensen die ik niet kende en over een land waar ik nooit geweest was en ik kan u verzekeren dat het geen aangename droom was.

Het meisje had kort blond haar, op piekjes zowat. Wel vrouwelijk , niet zo'n mannenkapsel.
Ik zou haar rond de twintig jaar geschat hebben. of misschien iets ouder , dat weet ik niet zo goed.
Ze woonde alleszins in Afrika , meer speciefiek kan ik niet zijn.
Haar vader was een architect ofzo en haar moeder leefde mee van zijn geld. Ik kreeg haar maar even in beeld , ik weet dus bitter weinig van haar.
Ze kwam wel onsympathiek over , ik moest niet van haar weten.

ALs begin van mijn droom kreeg ik een rondleiding in het huis. Het was een grote villa met veel kamers.
Het had langs de buitenkant een oranjebruine kleur ,en er was geen zwembad.
Ik werd ook naar de badkamer geleid. Alez een soort van douchekamer.
Het was een ronde ruimte waar boven drie doucheknoppen waren en op de muur waren ook nog sproeiers bevestigd. De doucheruimte had drie lichtfuncties , een gewoon licht , blacklight en nog een ander soort dat ik nog nooit had gezien , je kreeg er een soort van neonlicht door.
Die vader vond dat dus fantastisch want die heeft dat verschillende keren getoond.

Ik en mijn cameraploeg ( het was tenslotte een documentaire en ik gedroeg me als Goedele Liekens bij Sterke Vrouwen. ) filmden alles en namen alles op.

Op een dag interview ik die jonge vrouw en ze verteld me dat ze had moeten kiezen tussen twee zwarte mannen. Daar heeft ze mee moeten slapen.
Ze was er niet goed vanafgekomen. Ze deed mee aan een soort van kweekprogramma voor Afrikanen . Zodat de Afrikanen gemengd bloed kregen en daardoor superieur werden.
Die nacht was dus 'geweldadig' doorgebracht. Die moeder kwam ons ondertussen nog storen door mee te delen dat het meisje het niet goed had gedaan en dat ze teleurgesteld was in haar.
Echt grof.

Daarna gingen we naar een plaats waar allemaal kippennesten stonden. De vrouw beweerde dat doordat haar dochter geen goedelegbatterij was , de kippen waren gevlucht en dat het nu nesten waren voor giftige spinnen.

Ik vond het allemaal maar normaal en interviewde gewoon verder.

Toen ik wakker werd , schrok ik toch wel van de beelde die zich voor mijn ogen terugflashte.
Ik hoop dat ik nooit meer zoiets droom.

na al dat gezwoeg en gezweet

2006-06-25T08:48:00.000+02:00

Na een lange,
echt lange periode van examens. ( 2 weken en een scheet , en geen drie weken volgens anderen ...)
kan ik eindelijk weer op mijn blog.

Wat anderen wel konden ( posten op hun blog) kon ik niet.

En nu zit ik met het probleem dat ik het al helemaal ben verleerd.

ok , ok ik geef toe , nog niet helemaal.

Het is niet dat ik niet aan mijn blog heb gedacht of geen interassente onderwerpen heb gevonden.
OP mijn fiets ,met de Ipod in, heb ik veel kunnen nadenken en dingen kunnen verzinnen.
Maar vaak stonden mijn gedachten niet naar mijn blog maar naar andere dingen.
Tot grote ergernis van David.

hehe ! (ja dit is een vettig lachske.) Het is best schattig hoor, dat hij nieuwsgierig is.
Jammer genoeg heeft hij geen sleutel tot mijn gedachten en tot overlaatst ook niet meer tot mijn mailbox, maar dat is nu allemaal veranderd.
Alez ,hij kan nog steeds niet in mijn gedachten ... :-)

Freedom of the mind , maar die van mij blijft schoonekes opgesloten. moehaha ( weer zo'n vettig lachske.)

Voor de rest heb ik David erop betrapt dat hij heeft gezegd dat we niet meer aan het verleden mogen denken. En dat zal ,tot zijn grote spijt, tegen hem gebruikt worden. ( anderen mogen van deze statement ook gebruik maken , maar niet te veel dan wordt hij wat ambetant.) hé liefje ?

Moehahahihi ( hoe vettiger hoe prettiger.)

Het gevolg van niet aan het verleden te mogen denken is dat we alleen nog maar in het heden mogen leven en naar de toekomst moeten uitkijken.
En die toekomst stevent nu zowat op me af.

( wordt vervolgd ...)

Nieuwe aanwinst van Joris

2006-06-03T19:38:00.000+02:00

isn't she a beauty ?

Aanschouw de nieuwe aanwinst van Joris.
Op 1 juni kreeg hij een flinke dochter erbij ;2 kg 790, 46 cm.

LIEN is haar naam ...

Daar smelt je toch gewoon bij ?!

Van harte gefelisiteerd trotse vader!

Présidenten !

2006-05-30T21:32:00.000+02:00

Ja !!!
ik snap het !

of nee toch niet ... :(

Maar na twee spellekes weer wel ! en nu blijf ik het snappen
ook al ben in gebombardeerd dat KAK en VICE-KAK.

Wacht maar tot ik het echt onder de knie krijg ...

Moehahaha!

Willem en Lola

2006-05-21T22:46:00.000+02:00

Rode lipstift heeft ze overal achtergelaten, als een spoor van sensualiteit. Champagne ligt in kleine plasjes over de vloer verspreid, glinsterend en nog steeds uitnodigend.
Lakens vormen een netwerk van een onontkoombaar labyrint. Lola’s ogen rusten speels op zijn borstkast.
Met één hand streelt ze hem. Aan zijn navel blijft ze even rusten. Haar hand vervolgt een weg weer naar boven.
Willem neemt haar hand vast, zacht en teder. Hij kust haar hand en kan het niet laten om even een blik op haar naakte lichaam te werpen.
Hun handen zijn in elkaar gevlochten.
Lola maakt zich zachtjes los uit het laken. Willem, die de lege plaats naast zich voelt, kijkt naar de blote rug die steeds verder van hem loopt.
Bij elke stap die ze neemt, bewegen haar heupen sensueel mee. Haar vrouwelijke vormen zijn duidelijk te zien. In willems ogen is Lola de mooiste vrouw op aarde.

De gordijnen wapperen weemoedig en snel sluit Lola het raam. Ze steekt alle kaarsje weer aan. Het is midden in de nacht, buiten is het stil. Lantaarnpalen die roest licht schijnen zijn getuigen die zich over de weg verspreiden.

Haar vingers raken de pianotoetsen. Eén voor één alsof ze elke toets moet verleiden om mee te spelen in haar spel.
Willem sluit zijn ogen en laat zich meevoeren met de muziek. Lola blijft verder spelen en Willem valt weer in slaap.
Lola’s vingers gaan behendig over de toetsen. Ze denkt er niet bij na, haar vingers zijn haar leidraad. Slag voor slag ontdekt ze de toon die haar dichter bij realiteit brengt, ze treed als het ware in een andere wereld, een wereld vol gedachten. De gedachten maken haar triest en onzeker. Haar handen weigeren nog verder te spelen en de laatste noot klinkt hard.

Ze weet niet wat ze moet doen en legt hulpeloos haar handen op haar bolle buik. Haar eigen huid voelt aan als dons. Tranen glijden van haar gezicht over op haar lichaam. Ze huilt geluidloos. Haar ogen zijn gesloten maar telkens weer vindt een verloren zoute druppel de weg naar haar wang. Zo zit ze even. Voor haar is dit het afscheid. Definitief.
Nu Willem nog niets door heeft moet ze hem verlaten. Ze heeft geen andere keus. Het kind dat ze in zich draagt is niet van hem. Bij hem blijven maakt haar leven onmogelijk. Het is ondraaglijk te weten dat ze hem met verloochende liefde heeft blind gemaakt.

Wanneer ze in de badkamer staat, draait ze de kraan open en wacht tot het water ijskoud is. Terwijl ze wacht, kijkt ze in de spiegel. Haar ogen zijn rooddoorlopen maar het hardhouten bruin van haar ogen staat sterk en dat geeft haar vertrouwen. Het koude water laat ze over haar polsen stromen. Haar handen vormen een kommetje en ze doopt haar gezicht erin. Ze hervindt haar verloren kalmte weer. Haar besluit staat vast. De brief die ze al maanden met zich meedraagt legt ze bij de piano.

Ze werpt nog één laatste blik op het appartement en blaast de kaarsen weer uit. Ze trekt de deur achter zich dicht en stapt de trap af.

Eens ze buiten is snuift ze de zomergeur op en verlaat ze de vertrouwde weg.

Lantaarnpalen kijken haar verdwaasd aan …

2006-05-18T17:31:00.000+02:00

Beste buitenstaander,

Wanneer u naar voor kijkt ,ziet u letters die zich miraculeus hebben gevormd tot woorden en zinnen die toebehoren aan één (misschien onsamenhangend) geheel.
Zij maken geheel uit van wat u leest.

Heeft u er ooit al eens bij stil gestaan waarom u dit leest ?
Leest u gewoon graag , heb je niets beters te doen , vraagt u zich af wie de eigenlijke schrijver is van dergelijke teksten of interesseert het u gewoon ?

Niemand is verplicht te lezen, net als ik niet verplicht ben iets te schrijven.

En toch is er een drijfveer , een alter die je vingers laat leiden. Maar een eigenlijke verantwoording voor het schrijven bestaat niet. Schrijven is geen optie.

Maar mijn beste lezer,
ik zal je een een geheim verklappen.
Ik ben eigenlijk maar een simpele egoist als het op schrijven aan komt.
Ik schrijf , omdat ik dat leuk vind. Het is iets van mij en er zou al veel moeten gebeuren moest er een dag komen dat ik geen pen of potlood meer vastneem.

Gedeukte teksten zijn nog steeds teksten.
Gebroken, gescheurd , u blijft lezen.

Dus mag ik het u nog eens vragen, waarom leesde je dit ?

Omdat ik denk dat ik het kon

2006-05-18T17:25:00.000+02:00

Mijn
paradepaardje
is
met
pensioen.

Het
beestje
werd
al
wat
oud
en
kwam
amper
de
stal
nog
uit.

Hij
was
aan
het
eind
van
zijn
Latijn,
nederlands
in
dit
geval.

God is een gamer

2006-05-13T20:23:00.000+02:00

Filosoferen met kinderen.

Seppe is al wekelang bezig met de vraag ; " wie was er nu het eerst ? de kip of het ei ?"
En wat voor een antwoord moet je daar dan op geven ?
Deze morgen zaten we met zen allen aan tafel te onbijten.
En tussen de boterhammen met choco en cornflakes door kwam de gevreesde vraag.
Wij ; ik , mijn broer en mams, antwoordden al met het grootste gezucht. Dus stelt Seppe ongeneerd zijn vraag opnieuw.
Daarop antwoord ik dan maar : " Seppe , alles is ontstaan door bacterieën. "
"hoe komen die dan op de wereld ?"
"God heeft die geschapen. God heeft ze op de wereld gezet."
Daar ging hij dan al akkoord mee.
"Waarom zegt iedereen dat God de vader is van jezus ? Dat is toch niet zo."
"Dat is waar. Maar Seppe ,dat is een beetje dubbel. God dat is zoals een beetje stiefpapa en een beetje echte papa. Snap je ?"
"Ja maar God waarom zit die altijd in de hemel ? Waarom komt die nooit op aarde ?"
"Awel Seppe , God dat is iemand die vanboven een spelletje speelt. Die speelt de hele dag playstation. Die ziet wat wij allemaal doen en die zorgt ervoor dat we niet te veel verkeerd kunnen doen."
"JA ???"
"Ja."
"Amaai dan speelt die wel een heel klein beetje veel 'the Simms'. De hele dag huizen bouwen.
"Dus eigenlijk heeft God het ei op de wereld gezet ?"
"Seppe alles is ontstaan uit bacterieen."
"Ah , dus God heeft een ei gelegd ?!"

En toen lagen we strijk van het lachen. Seppe had blijkbaar zijn vraag zelf opgelost.
En nu maar hopen dat hij geen andere filosofische vragen begint te stellen.

groene rok en witte veeg.

2006-05-10T15:19:00.000+02:00

De titel slaat nergens op maar ik vond hem leuk klinken.
Wat minder leuk is , is dat mijn blog spinnenweb sporen vertoont.

Wat nog erger is , is dat ik amper nog tijd heb om eens iets te posten.
Zoveel iedeeen en zo weinig tijd.

Ik snap niet hoe sommigen het doen.

Ik denk dat ik na deze dikke maand toch maar eens toe ben aan rust ...

Goed nieuws!

2006-04-24T21:05:00.000+02:00

Het was weer eens een fameuze maandag, zoals ze dat zeggen in de volksmond.
Zou deze dag weer een memorabele worden ?
Het antwoord zal ik u geven ;

ja!

Waarom dan wel ?

Aha.

Een paar weken geleden sprak ik met Bart af om vandaag, maandag dus, eens rond de tafel zitten zodat

we alle stribbelingen eens konden bespreken.

(Alsof hij mij van mening kan doen veranderen...)

En wie kwam er niet opdagen ??

Inderdaad , zijne majesteit was onze afspraak vergeten en zowel hij als ik konden fluiten naar een gesprek.

Bon,

Greet zijn zus was wel aanwezig en noodgedwongen moest ik dan maar tegen haar zeggen

dat ik mijn ontslag nam.

Ze reageerde zeer bedeesd en ging akkoord met mijn beslissing.

Ze stemde vooral in met mijn motivering , en dat vond ik wel goed.

Meer woorden hoefden er niet aan vuil gemaakt te worden.

Toen ...

gingen we ( papa was taxi van dienst) naar de zwemclub van Temse om daar eens te horen of

ze toevallig niemand konden gebruiken.

Linda ( die mij nog goed kende van vroeger). Nam me letterlijk in haar armen en zei : " als ik kon ging ik op mijn knieen zitten ,maar als ik dat doe dan geraak ik niet meer recht."

Ik moest lachen.

Ze vroeg onmiddelijk of ik geen zwemgerief bij had ,als ik wou en kon kon ik nu direct beginnen.

Het overdonderde me wel ,maar het was goed nieuws.

Dus mijn eerste werkdag bij TSZ vindt woensdag plaats.

Ik ben eens benieuwd hoe dat allemaal zal verlopen.

Maar ja , een wijs man zei me ooit "tijd brengt raad." dus is het afwachten geblazen.

Toen ik buitenkwam moest ik toch heel even keihard de clichématige

Yes!!!

roepen. Ik moest oppassen of mijn gezicht zou vastgroeien met zo'n smile.

Mijn ontslagbrief

2006-04-23T19:03:00.000+02:00

papa ,
moet ik een ontslagbrief schrijven ?
Sta je dan onder contract ?
Nee. Het is eigenlijk betaald vrijwilligerswerk.
Ah, dan moet je geen ontslagbrief schrijven.
Maar als ik u was stuurde ik wel een mail naar iedereen van het bestuur
waarin je uitlegt waarom je je ontslag neemt.
Dat ging ik zoizo al doen.

Ik heb ondertussen mijn ontslagbrief al geschreven en ik moet zeggen dat
het me makkelijk afging. Ik voel dat ik er geen spijt van zal hebben.
Het is hetzelfde als afscheid nemen van iemand die je niet kent.
De zwemclub is niet meer de zwemclub die ik heb leren kennen. Alles is verandert en ik deel de meningen niet van het bestuur noch van die van de hoofdtrainer.
Wat wel moeilijk was was het positieve van de club proberen bovenbrengen. Ik hoop dat het me wat gelukt is.

Hier heb je hem.

Geachte bestuursleden ,
beste trainerscorps, zwemmers , ouders en sympathisanten.

Met deze brief bevestig ik mijn ontslag dat ik gegeven heb bij de Bornemse zwemclub.
Ik heb mij gedurende drie jaar ingezet voor de club.
Ik leerde de club kennen via Bart , welgekend door iedereen, toen ik zijn overstap naar Bornem (van Temse) volgde.
Ik heb daar nooit spijt van gehad. Ik heb drie prachtjaren in Bornem mogen beleven en ik zal daar steeds aan terugdenken met veel plezier.
Als jong meisje is het een droom om les te mogen geven met een trainerscorps dat goed aan elkaar vast hangt. In drie jaar tijd maak je veel mee en leer je veel bij.
Zonder de zwemclub zou ik nu niet zoveel ervaring gehad hebben.
In drie jaar tijd verandert er ook zeer veel. Leden komen en gaan ,de reglementen worden aangepast , de samenstelling van trainers en lesgevers verandert , het bestuur komt tot een nieuwe compositie.
Al die veranderingen zorgen ervoor dat de club levend blijft en anders wordt ; een nieuw imago krijgt.
Toen ik eerst begon bij BZC heb ik me even moeten aanpassen , ik kwam immers va TZC en dat was een heel andere gewaarwording.
BZC was veel vrijer en was niet zo competitiegericht. Plezier en iets bijleren stonden bovenaan de lijst.
Ik voelde mij goed bij een club zoals deze. Je kon er ademen.
Door de veranderingen kreeg ik het gevoel dat mijn ademruimte meer en meer werd afgepakt.
Ik sta niet meer achter de nieuwe reglementen . Dat heb ik op verscheidene manieren duidelijk gemaakt. Er werd dan ook naar mij geluisterd maar het werd nooit meer zoals het ervoor was.
Ondertussen werd training geven één van mijn hobby’s die ik met veel plezier uitoefende. Ik kreeg dan ook van alle kanten positieve reacties. En als trainster doet dat goed.
Ook mijn band met de zwemmers werd beter en je leert elk karakter zo beter kennen.
Trainster zijn is eigenlijk een veelzijdig beroep , je bent veel meer dan alleen maar iemand die les komt geven.
Hoewel ik niet volledig achter de reglementen stond bleef ik wel lesgeven. Een passie geef je niet zomaar op.
Tot voor kort had ik zelfs een eigen baan die ik elke week mocht trainen ( de competitiezwemmers.)en op sommige uren deed ik zelfs twee banen tegelijkertijd. Ik vond dat geen probleem.
Het trainerscorps is ,zoals je wel al gemerkt hebt, uitgebreid. Daar heb ik ook geen problemen mee. De club heeft het immers moeilijk gehad door tekorten aan lesgevers en extra lesgevers zijn dus altijd welkom.
Van de ene dag op de andere werden mijn taken zomaar zonder enig overleg overgenomen. Ik kreeg een andere taak toegewezen. Dit had als gevolg dat we een luxeprobleem kregen met het aantal lesgevers voor bepaalde banen. Dit zorgt er voor dat je elkaar in de weg loopt , terwijl bij de andere baan maar één persoon stond.
Mensen die mij kennen ,weten dat ik mij niet zomaar laat doen. Ik vind het ongehoord dat er zonder overleg dingen veranderen. Dat is voor mij de druppel geweest.
Ik heb drie weken de tijd gehad om er rustig over na te denken en ik heb besloten mijn energie niet meer in een club te steken waar ik niet volledig achter sta. Dat neemt niet weg dat Bornem geen goede zwemclub heeft. Ik ben ervan overtuigd dat de zwemmers in goede handen zijn en dat zij de materie zijn die de club doet groeien , in alle richtingen.
Ik wil iedereen bedanken voor de prachtjaren die zij mij geschonken hebben.
Aan de zwemmers wil ik nog meegeven dat ze moeten blijven zwemmen voor plezier en ontspanning. Wie een sport beoefent mag nooit de fun van de sportbeleving verliezen.

Wees gerust ik zal af en toe nog eens op bezoek komen.
Ik zal Bornem nooit vergeten en ik blijf BZC opvolgen.

Lieve groeten,
Ineke Beeckmans.

Ik denk dat ik ermee stop

2006-04-21T20:38:00.000+02:00

simpel.

Ik denk dat ik ermee stop.

Stop.

flashback

2006-04-20T22:18:00.000+02:00

Een beeld zette de tijd stil en
alles rond om mij werd zwart en stil.
Ik stond op de trap en moest me vasthouden aan de leuning
om mijn evenwicht niet te verliezen.
Het werd afgespeeld als een film, overspoelde me als een
vloedgolf , zoog me leeg als een bloedzuiger met bloedarmoede,
deed me ontploffen als een Tsjernobylbom en zette me met een
harde dreun weer op de grond.
Het beeld ,waar ik nog nooit eerder aan had
teruggedacht was zo onverwacht gekomen dat ik zelfs geen tijd had gehad om er
adem voor te nemen.
De emotionele klap was het grootst.

Ik werd er bang van. Schrik dat het gevoel niet meer zou weggaan.

Sommige dingen vergeet je liever.
Ook al lijken ze niet zo erg.

Ik schaam mij

2006-04-12T22:34:00.000+02:00

"Ik schaam mij.

Ik voel me naakt en vuil.

Onbekeken."

Dit is wat mijn blog tegen mij zei ( schreeuwde).

Ik moest niet lang nadenken waarom.
--> Het is weeral een poos geleden sinds ik nog iets postte op mijn lief blogje.<-- Maar niet langer getreurd ik ben er weer klaar voor. Weldra verschijnt voor u eigenste ogen weer een nieuw postje. HOCUS POCUS PATS IK WOU DAT ER WEER EEN NIEUW POSTJE WAS ! en... ... TADAA!

Waarom ???

Het is de meest gestelde vraag van , laat ik zeggen , het hele universum. ( hoe ver rijkt dat eigenlijk ?)

Een meer clichée vraag bestaat gewoon weg niet.

Indien u de leeftijd van drie zou bereikt hebben zou u nie geantwoord hebben .

Daarom.

Helaas pindakaas zit deze post zou niet in elkaar.

Waarover gaat dit dan wel ?

Er was eens (jaja , clichébegin.) een jongeheer die aangesproken werd met een naam.

Die naam zou schending van eventuele privacytoestanden zijn dus houden we het bij 'HEM', 'HIJ', 'ZIJN'.

Ik benoemde hem tot beste vriend.

Ik leerde hem voor het eerst kennen in de zwemclub. Ik was er net nieuw en het heeft geen twee lessen geduurd eer we bevriend raakten.

Nog geen vier lessen later hadden we de grootste lol en weer een paar lessen verder gingen we naar de cinema.

Totdaar geen probleem.

Wij goede vrienden en andere vrienden ook tevreden.

Doch was er op diezelfde avond nog een meisje aanwezig. Laten we haar ZIJ, HAAR noemen.

Zij werd dus zijn vriendin in de weken/ maanden dat volgden.

Voor haar waren er geen zwemlessen.

Met haar was dat de enige ontmoeting. Hem, zag ik echter elke week.

Wat er bij hem eerst gegroeid was en waar ik toen niet aan toe was , groeide bij toen ook.

Zij was echter eerder en hij was daar gelukkig mee.

Dat ontdekten we maar pas van elkaar zo'n halfjaar later.

Intussen bleef hij wel bij haar. We groeiden meer naar elkaar toe en al gouw vertelden we elkaar alles. Als er iets was kon ik bij hem terecht en hij bij mij.

Zij kon zich daar niet in moeien.

Het jaar werd afgesloten en hij ging naar de universiteit. Ik zag hem niet meer elke week.

Zij wel.

Af en toe kwam hij nog eens langs en dan hadden we dolle pret. Communiceren deden we wel nog.

ZO ging er weer een jaar voorbij.

Nu zag ik zijn vriendekring vaker dan dat ik hem zag. Zijn vrienden vroegen zich af waar hij toch steeds bleef. Het was niet hetzelfde zonder hem.

Zat zij er voor iets tussen ?

Ik denk dat hij zoveel schrik had haar te verliezen dat hij alles liet vallen , voor haar.

Op onverwachte momenten kwam ik hem tegen. Vaak wanneer zij het niet wist.

Eén keer zaten we zelfs in zijn auto om daar te praten . Eén keer gingen we samen zwemmen,

Eén keer gingen we naar de trappenhal van de cinema. Eén keer kwam hij naar mijn verjaardag.

Tot deze keer.

Hij kon/mocht niet. Zij wist de historie over ons.

Zij kon mij dus niet hebben. Ik moest worden gewist.

Hij werd gebrainwashed door haar. Ik kon er niets aan doen.

Hij was verloren in haar wereld. Zij bespeelde hem.

Ook zijn vrienden konden er niet meer met lachen. Zij werd nooit aanvaard in zijn vriendenkring, ik wel. Zij zagen hen niet graag samen.

Hij werd er anders door.

Nu heeft hij alleen nog maar haar.

En ik heb hem zogezegd nog maar alles is nu anders.

Haar zal ik dat nooit vergeven. Ik hoop dat zij ooit verandert in haar mening rond mij maar dat zal nooit gebeuren.

Dag Hij,

kom terug wanneer je weer Hem bent.

Je Kroket

Die Joris ...

2006-04-03T13:48:00.000+02:00

Ineke juist uwe weblog weer gelezen, Ik merk dat bart nog geen haar veranderd is.....
Ik zie wa gelijkenissen met mij destijds, ook al was dat een heel ander verhaal. Kijk, over je diploma....maak u daar nie ongerust in.....ge geraakt overal binnen, al weet ik dat je in de toekomst toch voor dat diploma zal gaan (en je er uitmuntende resultaten zal behalen). Voor de rest moet ge de goede raad opvolgen die ik op het eide kon lezen....daar gaan waar je je goed voelt, en zeker niet zoals ik blijven rondlopen met een haatgevoel...... BZC zal nog een zware tijd te gemoet gaan....nog zwaarder dan het al geweest is..... 't is echt een familiebedrijfje....maar in een sportclub werkt dat niet he. Je hebt tal van mogelijkheden: Sint-Niklaas, Willebroek....en temse.....al is samenwerken met Patricia daar ook nie om te lachen.....want daar krijg je het gevoel dat je 1000 keer beter bent, maar toch in de rij moet lopen of weer gefrustreedr rondlopen. Soit, 't is moeilijk om da allemaal in ne mail uit te leggen.Ge weet, als ge ergens anders gaat les geven.....ik heb altijd goede contacten blijven hebben met de mensen van Willebroek, van Sint-Niklaas ken ik niemand, maar daar geraak je wel binnen, en in temse....als je daar echt voor gaat wil ik altijd wel eens aan tafel gaan zitten met bert....wie weet wat we daar kunnen verwezenlijken. Ineke, ik heb het ùmaanden nie durven zeggen, maar ik denk da ge nu moet doen waar ge goesting in hebt.... terug van nul beginnen en in iets uitbouwen....Blijven opboksen tegen de familie Bogaerts..... Ik dacht dat ge in Tina nog iets of wa vertrouwen kon hebben.....maar de laatste weken ben ik erachter gekomen dat er weinig mensen te vertrouwen zijn. Of beter gezegd....Bart blijft iedereen zo bewerken, dat hij alsnog zijn goesting krijgt.....'t ligt dus misschien minder aan de rest.Soit...misschien moeten we eens op nen avond aan den toog gaan zitten en alles is wa bespreken....ge kent mijne nummer en ge hebt mijn mail adres! Hou u sterk en neem een goede beslissing voor uzelf.

groetjes Joris

Dit is dus een mail van Joris (Van der vieren.)
Hij was vroeger , zo'n jaar geleden, nog mijn collega om het met een schieker woord te zeggen.
Door omstandigheden heeft hij zijn ontslag genomen en was ik dus mijn maatje aan de zwembadkant kwijt.
Maar we zijn wel neig goe contact blijven houden en hij helpt me zowat bij alles (zelfs bij mijn huiswerk van gedrag.)
Ik ben blij dat ik hem heb. Kzou niet weten wat doen zonder.

THX Joris , voor alles

Vrij

2006-04-02T22:41:00.000+02:00

Gekneed tot wat je bent
opgelegd aan de regels
die iedereen tracht
te ontwijken

Sneuvelen doen
we allemaal

Je bent wat
iedereen tracht te zijn
maar niemand
was

Droom van het geweten
onneembaar
eenzaat in je geheim
verdronken in de lucht

Je hoort wet
doch ben je blanco
zo naar ieders wens

Die maandag in de zwemclub.

2006-04-01T12:47:00.000+02:00

Jaja maandag,
ik denk wanneer ik oud en versleten ben ik me deze ***maandagen nog goed zal kunnen herinneren , hoe seniel ik ook zal zijn.
Dat is toch wat men zegt .
De slechte dingen die blijf je onthouden.

Het is moeilijk dit te schrijven met vrolijke muziek op de die door het huis schalmt.
Zetten we de muziek maar even af.

Gal is altijd bitter en spuwen blijf ik doen.
Mag best grof klinken maar wat er daar in de zwemclub gebeurt en er aan het gebeuren is kan je nu eenmaal niet meer aanvaardbaar noemen.
De beugel zit zo vast dat is alleen nog maar vloeibare stoffen door zullen kunnen.
Slikken zal ik niet doen.

Nu vorige maandag ...
Ik kom zoals vorige week weer aan op de zwemclub.
Ik heb bewust ervoor gekozen om Bart mij niet te laten komen oppikken aan het station.
Alles om niet met Yves in een al te kleine ruimte te zitten.
( een grote zwembadruimte lukt me nog net.)
Ik denk dat mijn ontevredenheid over de club al de ronde gaat bij
de familie Bogaerts want een spontane begroeting kreeg ik niet.
Achja moet ik daar dan over zagen ?
ZO een hechte band hebben wij niet. Of kan je dit zelfs een band noemen ?
Kaartje afgeven, zeggen hoeveel uren je lesgeeft en doorgaan ? ( normaal hoort daar dus nog een begroeting bij.)
Dacht het niet.
Waar is het de club van vroeger naartoe?
Die met de ontspannen sfeer , daar waar iedereen elkaar kende en iedereen voor elkaar vriendelijk was. Waar er nog overleg gedaan werd. Daar waar iedereen tevreden was .
Weg , verdwenen samen met Joris vermoed ik.

Ik ben blij dat ik mijn zwemmers nog heb.
OP maandag HAD ik het eerste uur nog twee banen. Sportzwemmers en gewone zwemmers.
In de kleedkamer zie ik ze dan nog.
Het is misschien niet leuk voor Yves en misschien behoudt het hem ervan om ooit zo'n band te krijgen als ik met mijn zwemmers heb maar voor de moment staat Yves niet echt bovenaan de populariteitslijst.
Ik net wel ( mag dikkenekkerig overkomen maar je moet het dan zelf maar eens komen schecken.)
Ik moest dan weer uitleggen waarom ik hen geen les gaf en waarom ze bij Yves moesten zwemmen.
Hoewel ze dat niet leuk vinden.

Toegegeven Yves heeft wel al een toegeving gedaan.
Hij heeft zijn trainingen al wat aangepast tegenover vorige keer. ( toen ik alles van commentaar kreeg omdat ik zijn training MOEST geven.)
Bart had zijn training dan toch al eens nagekeken en beseft dat dit toch maar eens aangepast moest worden want dat de zwemmers dat niet aankunnen zo'n op europees gebasseerde training.
Bart heeft er dus het volste vertrouwen in dat Yves alles perfect doet.
Hoe kan dat ook anders met een vader als trainer en voorbeelden van europees geoefende trainers.
Jammer dat je menslievendheid , gevoel met kinderen en inschattingsvermogen niet kunt niet kunt afkijken of leren.
Dat heb je of dat he je niet.
(Juich voor het sarcasme.)

Bon,
het heeft dus nog geen uur geduurd voor dat ik me weer ergerde aan Yves.

Na da één uur les dat hij les heeft gegeven en ik er 3 keer ben moeten tussenkomen omdat hij geen controle had over zijn groep of geen luisterend oor aanbood , ben ik dus naar Bart gegaan met vraag;
" wat moet ik doen om mijn baan terug te krijgen ?"
Antwoord ;" Je zou misschien eens kunnen beginnen met ook trainingen op te schrijven
en die dan voor te leggen.
Ik ; "Ja en dan , daarom zal Yves weer verdwijnen zeker ?"
Hij; " Het zal dan afhangen van de ervaring."
Ik ; " Welke ervaringen ? Ervaring in het lesgeven of in het zwemmen."
Ik win bij lesgeven en hij bij het zwemmen.
Hij; "Ge moet toch toegeven dat bij dit het zwemmen wel zal doorwegen."
Nee , helemaal niet.
Hij;" ja maar Ine, ge moet toch ook begrijpen dat ik het fantastisch vind dat mijn zoon nu hier lesgeeft."
Dat kan ik maar al te goed begrijpen . En daarom word ik gewoon aan de kant geschoven.
Het is ronduit grof.

Ik ;" Misschien moest ik dan maar stoppen met lesgeven."
Hij; "Nee dat wil ik niet. Ge geeft goed les en ge kunt goe met de kinderen omgaan. Je hebt hier talent voor.
Aja ?? Waarom sta ik dan aan de verkeerde baan ?
Ik; " Bart zo kunnen we toch nooit goed werken ? We staan met drie man aan één baan terwijl Yves een baan voor zich alleen heeft.
En nee ik denk er niet aan om met hem te gaan 'samen'werken. Ik ben niet hypocriet.
Hij;" ..."
Ik " ..."
Hij; " Ik kan begrijpen dat gij op dit moment PISSED OFF zijt maar ik moet zeggen dat ge u zeer kalm houdt."
Kalm en beleefd blijven dat is het enigste dat je kan doen. En daar bereik je nog het meest mee.
Hij ; " Ik ken u al langer als vandaag en er staat gewoon een display op u hoofd dat die rivaliteit tussen ulder twee aangeeft."
Ik: " Ik heb nochtans niet achter rivaliteit gezocht. Ik ga gewoon niet akkoord met wat er is gebeurt."
Hij ;" Dat weet ik wel."
Ik ; Maar nu is het te laat eh.
Hij;" Ik stel voor dat we eens met ze'n drieen samenzitten en er eens over te praten.
Wie weet kunnen we wel een soort van beurtrol inschakelen. Maar dan kan Yves ..."
Heb ik geen zin in. Alles of niets in dit geval.

Hij ; " Voel je je nu beter ?
Ik;" Nee.
Hij;" Waarom niet ? We hebben er nu toch over gebabbeld."
Ik ;" Dat wil daarom toch niet zeggen dat ik me daarom beter moet voelen?!"
Hij ; "Tot volgende week."
Ik; " tot binnen 3 weken."

Ik was zo kwaad.
Amaai gewoon niet te schatten. Ik moest er van huilen.
Ik kon alleen maar vloeken op mezelf. Waarom gaf ik hier nog les ?

Ik denk dat ik maar eens op zoek ga naar andere oplossingen.
Ergens anders les gaan geven. Temse of Sint-niklaas. De contacten ontbreken me niet.
Het diploma wel. Dus daar zal wel zo snel mogelijk verandering in komen.

Een wijze raad van een wijze man.
"Ga daar waar je je goed voelt er waar je plezier beleeft in je werk."
"Ik denk dat je hier verkeerd zit."
"Je hebt het voelen aankomen."

Hij heeft gelijk.
Brengt tijd verandering of verandering tijd ?

en toen was het weer maandag

2006-03-27T07:24:00.000+02:00

ook benieuwd ?

to be continued ...

gedachtenbries

2006-03-26T22:26:00.000+02:00

Wanneer ik jou iets toefluister
stokt mijn adem
en bevriezen al mijn gedachten

en jij houdt dan maar
je adem in
schrik om ze weg te blazen
alsof ze van stro
gemaakt waren.

Het zijn bloesems die
hun oorsprong vinden in de kern
en die net zo gauw ontsnappen
als je ze dacht te kunnen pakken.

De bries fluistert
heimelijk maar
weet ze niet te misleiden.

ze ontdooien
zo zeker van hun bestaan.

Mijn oma

2006-03-22T21:55:00.000+01:00

Mijn oma
is een
oude schuur
die in
brand staat

***zwemclub

2006-03-21T21:33:00.000+01:00

Het is maandagnamiddag en zoals altijd ga ik braaf naar de zwemclub om
daar mijn beste beentje voor te zetten zodat ik weer de toffe juf uithang die de kindjes nog
iets bijleert ook.
Dat is je werk goed doen.

Zij die onderweszen hoeven te worden, les geven en hun laten slagen in het al dan niet kunnen
van wat zij beoefenen.
En dit terwijl je nog eens op een positieve manier wordt benaderd door de
zwerm lieverds die je onder je vleugels hebt.
Ook al zitten daar soms uitschuivertjes tussen ( in een zwembad kan je dit ook letterlijk nemen.)

Dus zou je denken
wat is het probleem ?
Een gewone maandag , mens zaag eens niet.

Deze maandag was dus anders dan alle andere maandagen.
Hoewel die de laatste maanden steeds meer en meer veranderen. (wondering why.)
Bart die zijn ontslag neemt, oude koeien die ze uit de sloot sleuren ,
Achja. één club , one happy family ?!

Maar wat is nu het probleem van deze maandag ??
Yves , Bart zijn zoon. (je hoort het al aankomen ; de trainer zijn zoon.)
De titel van zoon alleen al vraagt om moeilijkheden.
ZOals ik Yves ken is hij een rustige jongen ( maar hoe lang is het niet al geleden dat
ik hem heb gezien , of dat ik hem dagelijks zag.)
Yves zwom om europees niveau maar is moeten stoppen vanwege een schouderblessure die maar niet onontstoken geraakt.
Nu heeft hij weer veel vrije tijd.
Dus wat doet hij ??? Tadaa , één nieuwe trainer bij de Bornemse zwemclub werd aangeschaft.
Makkelijk natuurlijk.
Iemand met zoveel ervaring en kunde kan toch moeilijk iets verkeerd doen?
Tot daar vond ik het nog geen probleem.

Het probleem zit er hem in dat hij mijn banen over komt nemen en dat
hij nog eens trainingskes opsteld voor mijn 'leerlingen.'
En die trainingen zijn nog eens van een veel te groot niveau ( omdat hij dat zo gewoon is.)

Deze maandag was hij er dus niet. Zijn training wel.
Aangezien Bart de hoofdtrainer is (zijn vader dus) moet ik wel nog uitvoeren wat
hij me zegt.
Het eerste uur wist ik nog niet van die training en had Bart ook nog niks kunnen zeggen
want ik was hem voor geweest door te beslissen een techniektraining in te lassen
aangezien er veel nieuwelingetjes waren die zeker der basis nog niet
onder de knie hebben.
Het tweede uur werd er pas onheil voorspeld.
Het heeft 200 honderd meter geduurd toen mijn groep doorhad dat dit niet mijn
training was en dat ze het niet leuk vonden. (lees : afbeulend zwaar) want ze weten dat mijn trainingen ook niet mals zijn maar wel aangepast aan hun kunnen en doen.
Nu niet dus.
Dus krijg ik direct 'gezaag' op mijn kap. Gezaag dat dus niet voor mij bedoeld was.
Ik, die dan al ambetant liep omdat men mij een training oplegt, begon me al meer en meer te ergeren een datgene wat voor mijn neus gebeurde.
Het heeft dus geen 5 minuten meer geduurd voor ik mijn beklag ging doen bij Bart.
Bart zei : "als ze zagen stuur ze dan maar naar mij."
Dat zou gemakkelijk zijn. Het is mijn groep en ik ben verantwoordelijk voor mijn groep dus als mijn groep moeilijk doet is dat een moeilijkheid voor mij.
En dat schuif ik niet snel in iemand anders schoenen.
Het enige wat Bart me nog wist te vertellen was dat Yves er elke keer is (behalve nu dus.) en dat hij zich nog wat moet aanpassen.
Maar wat hij ook wil , ik sta mijn banen niet af.
En als ik ze MOET afgeven zijn ze maar een trainer armer.
Die banen zijn al twee jaar en half mijn terrein en ik heb als het ware die kinderen , mijn groepen, veel bijgeleerd en aangeleerd, doorgroeimogelijkheden gemaakt.
En dat ,dat ga ik niet afstaan aan iemand die toevallig beter kan zwemmen als mij maar geen idee heeft van lesgeven en/of inschattings vermogen.

Als je een beetje ervaring hebt weet je dat je je training moet aanpassen aan u groep . En als ze
persé willen dat de training op een blaadje staat en zo wordt gegeven, dan halen ze maar iemand uit de cafetaria die ze het laten aflezen.
Maar ik zal het dus onder geen enkele bedding doen.

Eens benieuwd naar volgende maandag ...

"Die nieuwe weet nog niet dat je hier geen eigen trainingen mag doorgeven."

Happy Lente

2006-03-21T20:01:00.000+01:00

Schreeuw het van de daken
en geef elkaar een knuffel
en drie dikke zoenen
want jawel
mijnen heren
en dames

HET IS LENTE !!!

Iedereen ,
proficiat gewenst mijn deze eerste lentedag

Hopelijk heeft u er evenveel van genoten als ik.

wat is het ergste ?

2006-03-20T21:07:00.000+01:00

OK ,
het is en blijft een tienerleven en waarschijnlijk
ben ik weer aan het overdrijven.

Maar dit vind ik het ergste:

Mensen ontgoochelen
en diep ontgoocheld zijn in jezelf.

dus sluit ik mijn ogen en probeer alles te vergeten.

Ik in de applewinkel

2006-03-17T17:52:00.000+01:00

ja , ook alleen kan ik me amuseren.

en nog meer geja
ik kan met apple werken!

zoen

De dans

2006-03-16T20:46:00.000+01:00

We dansen
en verdwijnen
alleen een spoor
van gedachten
laat ons achter

De stof
van satijn
verblindt de zachtheid
die hij in zijn handen
houdt.
zo secuur aanraakbaar
het vervliegt.

we dansen
en onze
ogen laten
lichtpunten
achter die voormalig
sterren waren.

en
we blijven dansen

Hoop

2006-03-11T22:24:00.000+01:00

Is de hoop
niet
datgene
waar wij allen
op wachten ?

Eindeloos...

Blue and red = pumkinblues

2006-03-08T18:14:00.000+01:00

Ja hier komt nog een deftige tekst maar
detijd ontbreekt me nu
even en ik vind de foto's wel super genoeg
om ze al te tonen.

Misschien...

2006-03-06T21:43:00.000+01:00

Misschien moest je maar eens gaan.
Misschien moest ik dan maar blijven staan.
Misschien had ik moeten blijven wachten.
Misschien had je moeten terugkeren.

Misschien had je me nog eens diep in de ogen moeten kijken.
Misschien had ik je gelaat moeten inprenten.
Misschien moest jij me maar weer eens aanraken.
Misschien moest ik de zachtheid vastnemen.

Misschien moest je me maar kussen.
Misschien moest je alles maar vergeten
Misschien had ik nieuwe herinneringen moeten maken.
Misschien had ik minder eisend moeten zijn.

Misschien had je mij beter begrepen.
Misschien had ik moeten stoppen met denken.
Misschien moest ik maar
Misschien moest jij maar

Misschien was jouw wafel lekker
Misschien was mijn pannenkoek het niet waard.

Misschien is er geen misschien
Misschien is vroeger dan verleden tijd
misschien is later dan de toekomst.

Misschien hou ik van je
Misschien
Nee

Ik hou van je.
en dat is geen misschien.

2006-03-06T21:39:00.000+01:00

ineke ik zie je echt graag, ik zoek je soms in steegjes, en plaatsen war ik je niet vinden kan,

omdat ik weet dat je er altijd voor me bent.

zoen...

(David)

Misshien zit ik wel verborgen in de theepot...

(pumpkin)

In het donker voel ik me goed.

2006-03-05T20:45:00.000+01:00

Telkens ik omgeving ben met donkere
gedaanten en beschenen word door donker licht dan voel ik me goed.

Het is dan dat mijn hersens en handen beginnen te kriebelen.

Honderen zinnen flitsen voorbij en
toch kan ik maar enkele woorden plukken.

Het is de kunst van je ogen te sluiten en
alles nog eens in slow motion te herbekijken.

Wie schrijft er niet in het donker ?

Donker , nacht , schemer ,maan, ster, ...
zijn dat geen mystieke woorden ?

Mystiek

De nacht is een verhaal op zich.
en wij zijn de schrijvers.

Misschien is het maar onozele inspiratie maar
het werkt wel.
Voor mij toch.

ne keer ne goeie poll

2006-03-04T13:40:00.000+01:00

Mensen dit is uiterst belangrijk!

ik en Isis hebben hier uren over gediscuteerd.

Wat een dom treinkaartje allemaal al nie kan aanrechten.

We vlogen elkaar bijna in de haren omdat we toch ieder ons gelijk
wouden halen.

Nu hebben wij dus externe meningen nodig.

Hieronder zal je 'het' treinkaartje vinden. Op de rechterkant staat een spreuk van bond zonder naam.

"Het grote tekort van het Westen is het teveel."

Dit kan op twee manieren geinterpreteerd worden.
Hoe doen jullie dat.?( en ja je moet verder denken dat u hersens breed zijn.)

Volgens mij heeft het westen geen tekort maar een teveel en is dat zijn tekort.

Volgens Isis ; wat er stond op de kaart.

en nu jullie ...

Ikke en Isis, de overjarige pubers ... te A'pen

2006-03-03T19:39:00.000+01:00

Nog nooit gezien, nog nooit vertoond: en postje van ons beiden: Ine EN Isis!
Vandaag zijn deze twee overjarige pubers namelijk naar Antwerpen geweest om te shoppen. Naar Antwerpen omdat:
1) het daar gezellig is
2) daar veel meer winkels zijn dan in ons koopcentrum
3) niemand ons daar kent en we daar enorm raar kunnen doen zonder commentaar te krijgen!
En dat hebben we dan ook wel gedaan, je merkt het wel aan de foto.
We hadden 's morgens in de vroegte (op een onmenselijk vroeg uur) afgesproken om de trein te nemen naar A'pen.

Op datzelfde onmenselijk vroeg uur vetrokken we dus. Nadat ik (want zonder kan je niet vertrekken) muntjes had gekocht en een lekkere Kinder Bueno.
En niet te vergeten, deze zijn dus eerlijk te verdelen!
Op de trein hadden we een gesprek over (schandalig!) het duurder geworden zijn van busritten.
De jongeheer (die gratis rijdt omdat de papa bij NMBS werkt) rechtover ons had ons gesprek gevolgd en kon ons dus ook mededelen dat het inderdaad schandalig is dat de Lijn weer alles in zijne poket steekt maar ook dat je nu in Antwerpen gratis rijdt!
Als dat niet handig is.
Na nog veel gefilosofeer in de trein (want dat doe je nu eenmaal in de trein) kwamen we aan in A'pen City.

Vol goede moed
begonnen we te shoppen en
jawel: binnen de kortste keren was
er al een trui geshopt voor Ine. ------------>
's Morgens ging verder alles very well, we scoorden nog twee T-shirts (allebei dezelfde maar never mind), twee broeken, en niet te vergeten de o zo stoere rekkers en de doekjes van de H&M. Vandaag de dag kunnen wij dus zeggen: "hmmm H&M" (over de doekjes die zo goed ruiken).
Toen onze maag begon te 'grommelen' hebben we in de Délifrance een broodje gegeten en gedroomd over onze toekomstplannen.
's Middags was het plan om tegen 5 uur terug in Sint-Niklaas te zijn om dan nog een filmpje mee te pikken samen met Glenn, maar dat is uiteindelijk niet doorgegaan. We hebben dan maar voortgeshopt en nog een trui en een rok gevonden.

Hup richting station dan maar weer.
Maar dat kan je toch niet zonder ... uhu idd , gezond eten.
Bij Foodmarket kochten we lekkere groentjes en fruitjes in een leuk potje ( lees : dit is afval maar zoooo leuk dat ik het toch bij hou.) en een fristi en een theetje.
Onze trein die op spoor vijf stond had een technisch probleem waardoor we niet konden vertrekken. Dus moesten we met heel onze inboedel ( ja het leek echt veel) verhuizen.
We gingen dus maar naar spoor twee . Daar instaleerden we ons weer.

...
aan de ene kant

en ...
aan de andere kant

( de rest volgt nog.)

Wat ik allemaal niet ben...of toch wel ?

2006-02-24T21:43:00.000+01:00

Dingen die je nog niet hebt gemerkt aan of van mij.
Dingen die je nog niet wist van mij

Googlism for: ineke

°ineke is also a member of the dutch jazz orchestra under the leadership of jerry van rooyen

°ineke is a management and organisation development consultant with twenty years

°ineke is vaste docente bij een mba

°ineke is a sociologist and has been a member part of the t3 evaluation team located at ivlos

°ineke is beroepslid van de nederlandse vereniging van reïncarnatie therapeuten

°ineke is 45 years old

°ineke is back

°ineke is het hier niet helemaal mee eens

°ineke is responsible for the coordination and the operation of both children's centres

°ineke is sinds haar aantreden in het bestuur secretaris

°ineke is dus de nieuwe voorzitster

°ineke is instructrice puppy

°ineke is me bijgebleven

°ineke is psychologe en studeerde klinische

°ineke is also mother of two beautiful children

°ineke is dit jaar 55 jaar geworden en ik

°ineke is verantwoordelijk voor de seizoensbrochure en is sectie coördinator voor sectie 1 en het bestuur van de vnt

°ineke is vaak één van de eersten die een mutsje heeft afgebreid en ze verbaast de eurythmiedocent met haar ritmegevoel

°ineke is a native dutch speakerineke is sinds de start in 1994 lid van de werkgroep gorinchem

°ineke is geboren op 11 mei 1974 in herwen en aerdt

°ineke is also currently involved in research undertaken by aut in cooperation with the new zealand federation of ethnic councils

°ineke is net weg

°ineke is een stuk langer dan de gemiddelde fin dus er kwam nog al wat bij kijken

°ineke is naar doortje gegaan om te gaan volleyballen

°ineke is also mother of a 20

°ineke is een van de mensen die u te woord zal staan zodra u onze helpdesk belt

°ineke is the mathematics and computer teacher of the high school

°ineke is één van de weinigen die dat kan zeggen

°ineke is ook een van onze nieuwe cursisten

°ineke is a stunning example of a petite dutch beauty

°ineke is the initiator of the innovative special issue of 'european taxation' of 09/10/97 on 'taxation of charities

°ineke is dan allochtoon

°ineke is herstellende en zal enkele ochtenden therapeutisch komen werken

°ineke is bases accredited in research

°ineke is afgestudeerd sociaal

°ineke is making the book ready for the printer

°ineke is very happy to be able to escape to a

°ineke is een orthopedagoge; zij begeleidt kinderen en jongeren bij verlies en rouw en ze is de schrijfster van het boek "ik krijg tranen in mijn ogen als ik

°ineke is a retired teacher and a leader in the local arts community

°ineke is lerares van groep 3

°ineke is een fundi maar ze krijgt wel van alles voor elkaar

°ineke is 52 jaar geworden

°ineke is an experienced tour

°ineke is echter te snel in zwemmen

°ineke is ook nog op zoek naar de'moord in extase'

°ineke is onder meer belast met het maken van ‘modulen’ over het nederlandse drugbeleid voor het ministerie van vws

°ineke is autodidact en startte puur voor haar plezier met schilderen

°ineke is geboren en opgegroeid in amsterdam

°ineke is

°ineke is assistent

°ineke is doof

°ineke is voor mij het toonbeeld van een vrouw die heel veel kracht heeft en tegelijkertijd zich kwetsbaar durft op te stellen

°ineke is op zoek naar verzonken kerkklokken

°ineke is ook stoer

°ineke is huisvrouw en parttime medewerkster in de thuiszorg

°ineke is geboren op 21 november 1960

°ineke is de thuiscoach

°ineke is uitgenodigd op een party waarvoor verzocht werd in het "blauw" te verschijnen

°ineke is werkzaam voor de doelgroep jeugd

Ik zie wat jij zegt. Zie jij wat ik zeg ?

2006-02-24T21:23:00.000+01:00

Een carriere moet ergens beginnen...

Ik zie wat jij zegt is dus geen groteske competitie maar een eenvoudige
gedichtenwedstrijd met eer als prijs.

Dit is wat ik instuurde ...

Einde

Donker
om me heen
Straten verlaten
Een kapotte lantaarn
wijst de weg naar nergens

Opgesloten in de
achterkamer van
mijn ziel
Zoek ik

Ik kijk en
zie
niets

Ik sluit mijn
ogen
De vaagheid
nabij

Vingertoppen op
mijn lichaam
Wijzen
naar vergeten

Ik open
en
verdrink
Zonder te
Beseffen
dat de maan
verdween

Iets
licht op
En dat doet
zeer.

Blauwe Roos 27/01/’89

Het grote Danioschandaal.

2006-02-19T12:34:00.000+01:00

Isis!

slecht nieuws.
In Danioland hebben ze ons (belgen) in het zak gezet.
De wereld is echt niet eerlijk en de Hollanders zijn weeral bevoorrecht.

Ik heb gelijk foto's genomen als bewijsmateriaal.
Want anders is het moeilijk te geloven.

De Hollanders hebben natuurlijk altijd wel een antwoord klaar.

Daarom zullen ze dit proberen te verantwoorden door te zeggen dat Nederland wel 3 keer zo groot is als België en daarom de Danio'potjes' er ook zo naar gemaakt zijn.

Op de foto (links) zie je aan de ene kant (rechts) de Hollandse 'potjes' en aan de andere kant (links) de zielige Belgische potjes.

Zou dit nieuw smokkelwaar worden ?

The Danio must go on...

Echte Lente design

2006-02-19T12:14:00.000+01:00

Isis!

Goe nieuws. We kunnen onze trend verder zetten.
In Ipodland hebben ze onze schreeuw naar meer lentedesign gehoord en hebben speciaal daardoor een Ipod nano hoesje à la lentedesign gedesigned...

Natuurlijk ben ik binnenkort de trotse eigenaar ervan. :D

Hup hup...

Het is te hopen dat het niet enkel bij deze ene keer blijft.

confrontatietochten...

2006-02-17T22:28:00.000+01:00

Nu ik hier achter mijn computerscherm zit ( na een uitgebreid bad te nemen) besef ik hoe intens ik deze confrontatietochten wel heb meegemaakt.
Niet alleen op fysiologisch vlak maar ook op psychologisch vlak.

( ik werd net even emotioneel onderbroken door een filmfragment uit 'the Patriot' waarbij Susan voor de eerste keer weer spreekt en haar vader (gespeeld doorMel Gibson) smeekt om niet weg te gaan. prachtige film overigens.)

Waar was ik gebleven ?
Aja confrontatietochten ...

Op zich waren ze fysiek niet over the top zwaar. Het was wel veel wandelen enzo maar dat vergeet je waneer je constant babbelt.
Ik denk dat het voor Isis het beste was thuis te blijven. Ze had het niet aangekunnen met haa knie.
Ik vond het natuurlijk wel erg spijtig dat ze er niet bij was. Zij ook wel denk ik.
Net als Eline heeft ze een deeltje gemist van het 'klaszijn'. Eline was zwaar ziek (koorts enzo) en kon dus de tweede dag niet meer verder stappen.
Ik denk dat ze nu wel weer in haar bed ligt.
En Maja die was er ook niet. Pas rond de middag hadden we door dat ze er al niet was bijgeweest vanaf het begin.
Of ze er nu was ofnie , ze kreeg toch overal de schuld van.

Wat heeft de confrontatietocht voor mij inghouden?
Eerlijk gezegd heb ik eens de tijd gehad om over mezelf na te denken.
Eens te beseffen wat ik eigenlijk wil en wat ik daarvoor moet doen.
Dat stelde me niet altijd met een evengoed humeur wat ten laste kwam van anderen tot mijn grote spijt.
Hoewel ik hierdoor wel besef dat ik mezelf beter in de hand moet leren houden want dat het anders lelijke gevolgen kan hebben.
De mensen die mij nauw en zeer nauw aan het hart liggen zoals David wil ik hier niet aan verliezen.
Het is natuurlijk wel een deel dat eigen is aan mij , dat zal niet veranderen maar wel wat bijgeschaafd worden.

Wat het fysiche aspect bevat.
Tijdens de tocht heb ik nergens last van gehad of het toch niet willen voelen.
Alleen van mijn tand ,waar ik nu ook nog last van heb heeft zich ambetant gedragen.
Nu heb ik last van steken in mijn nek en stijfheid tussen de benen (lees belaste aductoren)en een klein beetje slaaptekort.

Maar als dat alles is , denk ik dat ik deze nacht nog wel overleef.

Kunstbende ?

2006-02-15T15:07:00.000+01:00

Ooit gedacht dat ik zou meedoen aan een schrijfwedstrijd ?

Ik ook niet.

En hoe meer ik het besef hoe meer de moed me in de schoenen zinkt.

Ik en mijn impulsiviteit altijd.

Maarja

Mss is het handig om eens te lezen wat ik heb ingestuurd. Op 26 februari 2006 zal het verdict te lezen en te horen zijn in de stadsschouwburg.

Het heden is de verleden tijd.
Door Ineke Beeckmans , Kunstbende Sint-Niklaas.

We stonden, we stonden met onze voeten in het koude groene gras.
We stonden in de nachtelijke geheimigheid terwijl de maan ons bespiedde en duizenden anderen spionnen die mee bij hem in het complot zaten , onopvallende hun aanwezigheid lieten merken door af en toe eens op te lichten.
Het sneeuwde. De sneeuwvlokken die langzaam op ons haar neerdaalden waren het bewijs van ons bestaan. De andere illusie ontdoken we.
Hij sloot zijn ogen en ik de mijne.
Mijn neus volgde zijn heerlijke geur nog voordat hij zo worden ontvoerd door de aanvallende koude.
Hij vraagt me waarom.

Ik zit tussen warmte en koude. Op de achtergrond achtervolgt een langzaam ritme mijn gedachten . Het zinnespelen van de muziek doet me dromen en mijn gedachten dwalen af naar iets anders.
Ik zie het beeld weer voor me.Het is er net als altijd, niets ontbreekt. En dat , dat koester ik.
Ik hou de gedachte stevig vast en druk hem tegen me alsof het me warmte zou geven.

Een harde klap brengt me weer bij mijn bewustzijn en vlug kruipen alle gedachten weer achter slot en grendel. De sleutel wordt verborgen in mijn hart.
Er weerklinkt een lach in de gang.
En toen werd het weer koud.

Twee doordringende ogen kijken me aan en een speels lachje vormde zich op het gezicht van de knappe jongen voor mij.
Mijn handen waren als een doosje voor de zijne. Zijn handen waren zacht en warm.
Ik opende het doosje en streelde zijn vingers. Algauw werd het een spel dat even luchtig was als de wind die buiten door de hoge bomen waaiden.
We raakten verstrengeld in elkaar.

Ik schrik van het piepende en krakende geluid van de klink die ik naar beneden duw om de deur te openen. Ik sluit de deur weer achter me.
Mijn lichaam beweegt over de oude ebbenhouten vloer. En bij elke stap die ik neem zakt het hout een beetje in.
Ik kleed me uit en ga ik mijn bed liggen.
Ik ril even en besef dat het raam nog open staat.Ik sluit het raam en leg me weer neer.
Een stille getuige uit het donker neemt alles waar en vertrek weer onopmerkelijk.

We zaten op een bankje. Tussen ons hingen de bladeren van de treurwilg die zich naast het bankje bevond.
We keken elkaar aan. Ik luisterde naar wat hij zei. Maar ik was meer geconcentreerd op zijn lippen en mond die harmonisch bewogen. Zijn tong klakte een beetje. Ik kreeg er een prettig gevoel van.
Hij vroeg me wat liefde was.

Ik hoor de massief grote hangklok tikken . De klok lijkt zich in mijn hoofd te verplaatsen en bij elke tik en tak de deuren te proberen openen.
Ik word er gek van.

Zijn hoofd ligt naast het mijne. Maar omgekeerd. We liggen in tegenstelling maar zijn niet tegengesteld aan elkaar.
We liggen op gras dat net niet meer nat is van de dauw.
Hij vraagt me of ik wel al eens naar de opkomende zon heb gekeken.

Ik loop door de straat. Alleen. Handen in mijn zakken en hoofd rechtop.
De wind doet mijn ogen tranen. Althans dat is wat ik denk .
Mijn blik verplaatst zich over de hemel. Het fonkelt en schittert, wat een prachtig zicht.
Het is nog vroeg in de morgen, of laat in de nacht.
Ik passeer weer langs het bankje met de treurwilg.

Stilte.

Overal waar ik ga zie ik klokken maar ze kunnen me niet vertellen hoe laat het is.
Het begrip tijd ken ik niet meer. Overal te laat.
De tijd kent mijn geheimen maar ik de zijne niet.

Ik sloot mijn ogen en glinsterende tranen liepen over mijn gezicht.
Mijn lippen bewogen maar mijn stem voelde aan als schuurpapier. Ik slikte en fluisterde dat zijn geur me een veilig gevoel gaf en dat ik het niet wou vergeten want dat ik het nog veel nodig zou hebben.
Ik zeg dat de liefde een pure reactie is die ontstaat door verkregen veiligheid en wederkerig vertrouwen
De opkomende zon had ik nog nooit gezien maar dat wou ik wel met hem doen.

Ik hou van je.

Luister je ?

Achteruitlopende tijd is het heden .Was het verleden dan te vooruitstrevend?
En dat vraag ik hem.

Time is ticking

2006-02-12T20:34:00.000+01:00

achteruitlopende tijd
is het heden.
was het verleden
dan te vooruitstrevend ?

LoLO's dichterskunsten

2006-02-10T20:44:00.000+01:00

Sinds we die taak hebben gekregen van Nederlands waarbij een gedicht moeten schrijven heeft Laurentz een nieuwe passie ontdekt.
De wonderen zijn de wereld nog niet uit. Inderdaad, hij schrijft nu gedichten ...Weliswaar in een onleesbaar geschrift maar dat valt niet zo veel op wanneer je het typt.
Het gedicht had eigenlijk ondertiteling nodig.
Net als ie voor Soetkin deed , heeft ie er ook één voor mij in elkaar geflansd.
Nu voel ik me natuurlijk wel zeer speciaal ... :-)

Zet u stoel een beetje naar achter en laat u verbijsteren door Laurentz' dichterskunsten.

Ine, Ine , Ine
Ze lijkt niet op Tine , Tine, Tine
Ze zit hier naast mij
"oh Lolo je bent zo cool!" zegt ze tegen mij

Ze is heel slim
en ze houdt niet van janet Pim
Check haar coole lach
Heeft ze door dat ik haar mag ?

Maar ze is bezet door een jongen

ohh ik zie haar graag
er gaat eten door mijn maag

dit tekstje is nu gedaan
en als Ine me niet wel dan
ontplof ik totaan de maan.

Op aanvraag kan je deze tekst vol gevoelensuitingen ook krijgen in Rap-versie
gecombineerd met wat breakdancetrukjes..

Ineke ?!

2006-02-09T23:44:00.000+01:00

ff down ??

2006-02-07T18:54:00.000+01:00

Hier word je blij van...

zoen

http://clarako.com/I_Like_You.swf

innocent

2006-02-06T23:39:00.000+01:00

Peinzend als golven
geef ik mijn eerlijkheid toe

Vingers verstrengelen zich
in de hoop gedachten te ontwarren

Mijn blik slaat op
de grond niet hoeven te zien

zachtjes kom ik weer neer

Donker neemt me mee naar zijn achterkamer
waar ik in een hoos
van onzekerheid tol

Het licht brengt me terug

en eb werd vloed.

Poem by : Ineke Beeckmans
Photo by : David Hamilton

Einde van de dolle dichtsels ?

2006-02-06T21:18:00.000+01:00

Ik, jij , wij
Dit is wat ze zei
Dolle dichtsels sterven uit
Net als de klassieke fluit.
Maar enkelen zijn bewaard gebleven.
Dat zei ze nog zoëven.
Doch betekenen ze veel
Het is zo onvolledig als brood zonder meel
Het zijn zo die kleine domme dingen die ik mis.
Belachelijke als van een vis
Maar toch zo onmisbaar
Grote lijnen zijn reeds verteld
Maar de details zijn wat echt telt
Zo blijf je hangen in iemands geheugen
als je er aan denkt dan zie je het niet als een leugen
maar als een boek
van op de hoek
dat je zelf schrijft
en zo eeuwig blijft
Wat is het doel van dit dichtsel ?
Zelf vind ik dit maar een verzinsel
Hier is het het gebaar dat telt
je kan het vergelijken met een voetbalveld
maar dan zonder spelers
ken jij een woord dat eindigt op -elers ?
Weet je , ik zie je graag
maar is dat de vraag
Ik zie je graag mijn lieverd
maar is dit het eind van ons gedichter ?

My (B-) day

2006-01-30T21:58:00.000+01:00

Hoera hoera.
het is vandaag 27 januari 2006. Een dag vol vreugde, plezier en controleverlies.
Het was een dag om nooit meer te vergeten.

's nachts ...

Mijn paps is de eerste om me een gelukkige verjaardag te wensen.
Haha die lieve paps toch.
De volgende was David die me een lief berichtje stuurde maar toch enigszins teleurgesteld was dat hij niet de eerste was om me Happy B-day te wensen.
Natuurlijk stuurde bobonne ook nog met de goede intensies om ook eerstes te zijn maar ze eindigde met een bronzen medaille.
de hele nacht ben ik nog 'gestoord' geweest door gebiep maar ik was te nieuwsgierig om mijn GSM af te zetten.

's morgens ...

Rush rush uit mijn bed.
Want ... haha schreew het van de daken Ik = 17 jaar!!!
Happy birthday to me!

van mama heb ik een tandenpoets-drie-kussen-gelukkige-verjaardag gekregen en een pakje dat heeft moeten wachten tot 's avonds op geopend te worden.
De jongens heb ik uit hun bed ge-eisd , met het excuus :'IK BEN JARIG EN MAG VANDAAG ALLES ONGESTRAFT DOEN!'
Twee kussens kreeg ik naar mijn hoofd geslingerd maar de jongste (Seppe dus) snelde algauw naar beneden om daar een reep chocolade uit de snoekast te stelen en die dan vervolgens aan mij te geven. Surprise ,Surprise ... :)

's middags ...

cake; chocoladecake , appelcake , gewone cake ; vanillepudding ; rijstpap met suiker of muizenstronten in overvloed.
Ik denk dat sommige het verorberd hebben alsof ze thuis nooit een dessert krijgen .

's namiddags ...

eerst nog even aan 't plein passeren voor al die mensen die me gevraagd hadden. ( jaja hooooopen vrienden).
Thijs heb ik gelukkig gemaakt met een plakje chocoladecake en hij bedankte me met een uitvoerig gesprek.
Evelien en Mariet die ik even had achtergelaten in den Eglantier ging ik daarna weer opzoeken en toen was ik vertrokken. Te voet naar huis. Vroeger dan normaal. Maar dat had ik even nodig.

Even tijd voor mezelf.
Even realiseren dat ik oud word ( rimpels en grijs haar , je kent het wel ...)
Even zelf filosoferen.
Even alleen.
Gewoon mezelf zijn.
Eens diep in-en uitademen en even genieten.
Even schrikken.
Even opgelucht zijn.
Even alles beleven.

en dan

dan liefhebben.

David had strafstudie en was direct op zoek gegaan naar mij , want op 't plein vond ie mij niet meer.
Hij was wel wat ongerust mij zo te zien , op mezelf. Maar er was niets aan de hand. Maar wel lief natuurlijk.
Lieverd toch.
We vervolgenden ons pad naar ons thuis. Ik had niet liever gehad dat hij bleef eten bij ons thuis. Maar ik durfde het niet te vragen aangezien het nu wel 'familiefeest' was. En toen kwam Arjette...

's avonds ...

'INE!!! DAVID!!! komen eten'. Net op het punt ik mijn cadeau ging krijgen van David.
Teleurgestelde-kleine-kindjes-blik verscheen op mijn gezicht dat niet af te lezen was.
Maar die blik verwdeen als snel toen ik beneden kwam en iedereen voor mij begon te zingen. Een liedje dat David niet kende maar hij deed wel zijn best om het niet op te laten merken.Maar wel schattig natuurlijk.
Lieverd toch.
De cadeautjestafel was al snel ontruimd en ik glunderde van de verwennerij. En natuurlijk mogen oorrebellen niet aan een verjaardag ontbreken.
Op bobonne , omdat zij alles weet...
Davids cadeau was keispeciaal omdat er veel betekenis achter 'hitchhiker to the galaxy' ziet ook al hebben we die film nog niet gezien.
Na het eten ( twas me 'de pannekes' te doen) en nadat we onze dessert naar binnen hadden gewerkt (chocomousse en fruittaart) vertrokken we naar het plein waar de rest van mijn vriendjes al zouden zijn.
Op de hoek moesten we nog even wachten op Eline, die kwam er zo aan.
Maar in plaats van Eline te zien verschijnen werd het allemaal zwart voor mijn ogen.
Idd David had me geblinddoekt en zo meteen werd ik ook nog eens ontvoerd door mijn eigen vader.
Het is best raar om te denken dat je op de achterbank zit en dan te realiseren dat je vooraan in de auto zit.
Totaan de cinema kon ik de weg (op mijn gevoel) volgen. Maar dat duurde tot paps 4 keer rond het rondpunt reed.
en toen ...
... toen was ik gedesorienteerd.

Controleverlies. Iets dat ik niet graag heb en waar ik dit keer niets aan kon doen.
Ik was als een marionettepop aant touwtjes en moest gaan waar de touwtjes me brachten.
Geen keus.

'De kip is gebraden binnen tien minuten.'
En Evelien die in de auto meereed kon niets zeggen want dan zou ze alles verraden.
Ik ben trots op haar om dit alles wat ze een hele tijd geheim heeft gehouden.
Ze zal het wel moeilijk gehad hebben.

Toen we op bestemming aankwamen werd ik nog steeds niet verlost van die blinddoek. David en Evelien gaven me een hand om me over de kaseien te helpen. Kaseien. raar om te voelen en zeker al als je niet weet waar je heen wordt gebarcht.
Als je kaseien onder je voeten voelt dan denk je direct dat je wordt gedropt op een boerderij ofzo.
Een uit de hand gelopen grap. Paniek

Maar gelukkig was het niet zo.
We kwamen aan trapjes en die ging ik omhoog. Een koude trilling liep langs mijn armen en uitte zich in gespannen zenuwachtigheid.

En toen...
... toen mocht de blinddoek af en rolden tranen over mijn wangen.
Want wat ik daar zag , waren mijn vrienden die een fuif voor mij hadden georganiseerd.
Een suprisefuif. En ik had een hele twee weken niets in de mot gehad.

Ik trilde nog een hele tijd voort van de opwinding.
Eerst viel ik David in de armen en daarna Thomas.
Thomas die eerst nie zou komen ,die zijn vrije (studie)tijd voor mij heeft opgegeven. Die weer een ruzie riskeert omdat hij bij mij in de buurt is. Thomas met wie ik uren kan babbelen over vanalles en nog wa.
Thomas waar ik altijd bij terecht kan.
Thomas die altijd bij mij terecht kan.
Thomas die ik vertrouw.
Thomas die mij vertrouwt.
Thomas die ik graag zie en die mij graag ziet (zonder meer)
Thomas mijn beste vriend.

De avond was geslaagd. Al zeg ik het zelf.
het brein achter deze overhoedse ontvoering en party zijn Tine en Eline. Twee meisjes die zoveel ideeen hebben maar ze bijna nooit uitgewerkt krijgen. En juist daarom maakt het mijn feestje extra speciaal. Omdat ze het uitgewerkt hebben gekregen en tot een mooi einde hebben gebracht.

Ook Dries mogen we niet vergeten.

De arme jongen is speciaal opdat hij op mijn feestje zou kunnen draaien doodziek naar school gemoeten.

En daar heeft hij nog enkele dagen last van gehad( lees ;een halve week niet naar school geweest.)

De muziek was super , iedereen was enthousiast. De sfeer is nooit verloren gelopen en er was een moment voor alles.

Er was zelfs tijd voor een kort spiegelmoment.

David moest al redelijk vroeg naar huis ,wat ik zeer jammerlijk vond. Maar er is een tijd van komen en gaan.

Rond een uur of drie snachts bleven Tine, Eline en Dries nog over. En toen werd het intressant.
Zowel voor onze twee weten-graag-alles-meisjes als voor mij en Dries.
Misschien heb ik net iets te veel verteld maar ik ben dan ook weer enkele gedachtengangen en geheimpjes rijker ...

Slaapwel zestienjarige
Goedemorgen zeventienjarige.

What I want

2006-01-26T22:29:00.000+01:00

Ik weet wat ik wil ...

... ik wil bloemen

... ik wil David

... ik wil bloemen van David.

Caprese

2006-01-25T19:57:00.000+01:00

Caprese

Panizzabroodje gevuld met mozzarella, tomaat en pesto.

David

Krokant omhulsel met zachte zoete smaak van binnen.
Slecht voor de gezondheid door verslavende werking.
Kan hartritmestoornissen veroorzaken.

Niet aan te raden voor onregelmatige gebruikers.

Een dag vrijuit

2006-01-25T17:26:00.000+01:00

Deze foto is getrokken in de applewinkel in het koopcentrum.

Het was een zalige namiddag met ons drietjes.

Isis en ik staan nu dichter bij elkaar. Het is een geheim dat ons verbindt.
David , Isis en ik praatten honderuit.Gezelliger kon niet.
Het was een namiddag zonder spanningen, lekker doen wat je zelf wou en genieten van elkaars aanwezigheid.
Het was alsof we ons in een andere wereld waanden waar alles kon en niets moest en toch alles van zelf gebeurde.

Spontaan.

Goodby to this world.
Welcome to the new one.

David en ik

2006-01-25T17:12:00.000+01:00

Wij.

Een van de mooiste foto's die ooit van mij en David zijn getrokken.
Hij straalt gewoon.
Wij stralen gewoon.

one happy weekend

2006-01-15T22:06:00.000+01:00

Zalig weekend achter de rug.

Cultuur is een woord dat niet bestaat of onbekend is in de woordenboek der mannelijke Beeckmansen.
Gelukkig wel in de mijne en dat maakt me De Conick.

Laten we beginnen met het begin.

Een perfect weekend begint op een vrijdag.
Na school zouden we naar het plein gegaan zijn. David en ik.Daar is natuurlijk weer niets van in huis gekomen. Na veel getreuzel ,geleuter en heimelijk gekus zijn we op weg geraakt richting het plein maar afgedwaald naar de stationsstraat.
Onze neuzen werden geprikkeld door warme zoete geuren die de niet onopgemerkt bleven.
A la suikerwafel vervolgenden we onze weg naar het stationsplein waar we zijn gaan 'blokken'.

Die ene blok kan je laten stijgen. Zowel negatief als positief. Op die ene blok ben ik al intens gelukkig en intens verdrietig geweest.

Alles werd glazig. Ik was als een roos die zijn vurige bladeren verloor.
Alles liep onder maar de betekenis van een overstroming was ik vergeten.

David stond veel te vroeg bij mij thuis de volgende ochtend.
Natuurlijk mijn planning in de war. Ik kwam nog maar net uit de douche en hij stond beneden gezellig met haar te praten.
Dus gebeurde alles veel sneller dan normaal en kwam die geur der stress boven.

...

Panamarenko , de kaas volgens Seppe, is een prachtig kunstenaar.
Sommige uitwerkingen vond ik zeer aangenaam , hoewel ik me meer aangetrokken voel tot de voorbereinde tekeningen.

Stress ...

2006-01-10T18:30:00.000+01:00

Riek die heerlijke geuren.

Frisse wind die je tegemoet komt bij het buitenstappen. Bladeren die hun geur achterlaten bij het paseren van hun stam. Het groene dat vloekt met het witte.
Natte sappige geluiden bij elke pas vinden hun weg naar je trommelvlies en laten een zachte trom nazinderen.
Tot je het witte met grasgroen oversteekt en de laatste geuren van de nacht opsnuift.
De maan die stilaan plaatsmaakt voor maagdelijk roze in een aroma van paars en ravenblauw.
De hemelse geur der busritten.
Te veel van alles is nergens goed voor. Shampoo en rooklukt ,gel en uitlaatgassen,frisgewassen gezichten en ongepoetste monden met eenzelfde doel.
Stress van het alledaagse leven, wat riekt het goed.

my lucky day ?!

2006-01-09T22:20:00.000+01:00

Eerste dag weer school ...

Op zich was het een rustige dag . De eerste dag zonder Thijs en Lindsey.
Van Thijs vind ik het echt jammer , Lindsey kan me niet zoveel schelen.

Het gevolg was wel die lege plek naast mij. Eerlijk gezegd had ik me wel verheugd opdat Thijs naast me zou gezeten hebben. We komen goed overeen en hij doet nie zo irri als de rest , en lachen verzekerd.
Maja, tis nu eenmaal zo. Oplossing zoeken want zo alleen zitte ,wat ik al drie maanden heb gedaan , is nie zoooo plezant.
De eerste twee uur heb ik naast Jan gezeten , die zat ook alleen , gans van achteren.
drie problemen , 1/ Jan zit nie stil
2/ Khoorde bijna niets
3/Liever naast Glenn

Dus kwam ie naast mij zitten tijdens Nederkands, ma voor geschiedenis wou hij weer veranderen omdat hij dacht dat hij dan niet zou kunnen opletten.
Dus ik dacht dat het weer ging zijn zoals hiervoor , alleen bij de 'leuke' vakken een vriendje..
Chance dat ik had moesten we naar een andere klas en uiteindelijk kwam hij wel naast mij zitten. Victorie , moehaha.
Timna kon er nie egt mee lache maar daar trok ik mij niets van aan.

Na school dan. Direct de Trein gepakt naar Bornem om na lange tijd weer eens les te gaan geven.
En hij ging mee. Soms krijg ik het gevoel dat ik sommige dingen niet meer alleen kan , of dat ze dan moeilijker gaan zonder hem.
Alsof het zou beginnen gieten alleen al omdat ik alleen naar het station wandel.
Vreemd , niet ?
achja , het is niet beginnen regenen .

Dan de zwemclub , krijg ik daar al 'goed' nieuws , twee keer zelfs.
het eerste ; wij worden , na al ons vrijwilligerswerk, betaald voor onze diensten aan de club...
tweede ; weer werk op woensdag want der is weer een kindje dat les wilt ...

De zwemclub is veranderd. Bart is niet meer wat hij was , maar nog steeds mijn ' overste'. Daar heb ik vandaag niet veel van gemerkt.
Ik heb weer drie uur zelf kunnen opdraaien voor zes groepen.
Evelien was er ook wel , kdenk nie da ze doorheeft da ze 'lesgever' is. Ze ziet geen fouten , kan geen oefeningen uitvinden , heeft zelf de stijl niet onder de knie.
Ach , mss ligt het wel aan mij . Ik en 'vrouwelijke' collega's lukt niet echt , geen goede match.
Alleen me Olivier kank goe lesgeven. Der kan ik tenminste op vertrouwen.
Ma hij was er nie vandaag , onderuit geschoven me zijne vélo.

Surprise van de dag was die mysterieuze stem die in ene keer mijn gehoor streelde.
Thomas was er !
Ik kan nie meer verrast zijn. Kwas dan ook ff superhysterisch blij. Dolle pret int water.
Hij had me uitgedaagd. Ikke tegen hem zwemmen . Als ik won ging hij nie naar Eveline en dronken we ene en als hij won mocht hij doorgaan.

Drie keer raden wie er gewonnen heeft ... ikke natuurlijk . haha zijn vriendin nie egt blij ,eerder kwaad maja , voor dien ene keer op een half jaar mogen wij tog eens deftig me elkaar praten en ons amuseren. Altijd die jalozie die haar achtervolgt. Tzal haarooit nog wel eens zuur opbreken.

Hij moet opletten met zijn ogen. Soms kijkt hij net iets langer dan nodig in mijn ogen. Ik kan nooit opzij kijken. tis alsof we even in een andere wereld zijn waar we elkaar met die blik begrijpen en verder geen woorden nodig hebben. En dan wordt het pas echt plezant ...

Later op de avond kreeg ik een brief voorgeschoteld van de Bornemse sportdienst.
In de eerste instantie dacht ik aan de bevestging van mijn aanvraag tot stage maar het bleek weer iets totaal anders te zijn.

Beste

....
Tijdens deze avond wordt ook de Bornemse Sportrofee uitgereikt aan een persoon die zich het voorbij jaar op sportief vlak in de kijker gewerkt heeft.
...
Er zijn 33 personen genomineerdt die in aanmerking komen voor deze troffe én u bent een van die genomineerden.
...
Graag nodigen wij u uit om op deze avond aanwezig te zijn ...

Aplausje voor mezelf. Mams en paps natuurlijk ook keitrots.
Zelf ben ik ook wel fier.
Toen ik de brief nog eens overlas , en alles duidelijk begrepen had ik het gevoel dat ik direct het gevoel dat ik Joris moest verwittigen. Aan Bart denk ik nu maar. Kan later wel , denk ik dan, terwijl ie mijn trainer wel is.

Won ik de lotto maar , dan bouwde ik een club waar ik me wel thuis voel samen met mensen waar ik goed mee kan werken...

Ieder zijn dromen ...

Slaapwel wereld

2006-01-08T02:17:00.000+01:00

Op nieuwjaarsdag zelf kon ik geen ijs , geen taart of ijstaart meer zien.
Het enige dat je krijgt is geld , geld en nog eens geld. Pff ik krijg liever iets persoonlijkere cadeaus.
Maarja je moet blij zijn met wat je krijgt.
In mijn geval komt het geld wel goed van pas , aangezien ik een spaarplan heb opgezet voor mijn eigen computertje. Welke het zal worden weet ik nog niet.
Tis apple versus PC. De apple spreekt me meer aan en heb er nog niet al te veel negatieve commentaar van gehoord en het voordeel aan de PC is dat ik de BTW nie zou hoeven te betalen.

achja eerst nog wat sparen en dromen en dan maar diep nadenken en uiteindelijk kopen.

En van dezer dagen schrijf ik wel verder.
Mijn linkerarm laat zich voelen doordat er krampen beginnen door te schieten , van al dat typen. Shame on me, kweet et.

Saved by the bell ...

Die ene die ik al zo lang probeer te bellen heeft eindelijk een teken van leven gegeven.
Gevolg minstens één uur lang bellen waarbij alle aandacht naar hem toegaat.
Zelfs dit mag ik niet aftypen...
Het werd een lang en eigenlijk wel emotioneel gesprek vol duidelijk-en onduidelijkheid.
Met andere woorden een filosofisch gesprek met voldoeding waar ik bij deze patent op neem.

Slaapwel mijn liefste

2006-01-07T23:01:00.000+01:00

een streepje dat constant pinkt begint wel op je zenuwen te werken ...
enige oplossing ; schrijven met of zonder DT-fouten , met CH of me gewone G.
Niemand die erover zal vallen. Hoogstens mensen die zich eraan zullen ergeren. Maar is dat de essentie van het lezen ?
Nee, dus geen commentaar over de spelling.

De vakantie is haast weer gedaan( jammer genoeg) , ze is voorbij gevlogen.
Het ' normale' leven begint weer zijn gang te gaan.
Zoals vandaag , tis weekend en wie is er aant werken ? Bibi, int patotterke dus.
Kwas al te laat gelukkig had Evi niets gemerkt ... der waren dan ook nog geen kindjes.

Alleen Arno is hier nu. Die was nog nie binnen of die mocht al direct in zijn bed , is jammer genoeg geen lange slaper , dus het zal wel weer een korte nacht worden . Ik zeg het , het normale leven gaat zijn gang weer.

Al zeg ik het zelf mijn vakantie is goed geweest , ontspannend.

De eerste week gaan snowboarden , wel teruggekomen met een vertraging van zeven uur door het noodweer ( sneeuw en ijzel) maar dat was allemaal nix dankzij Vincent ( Vinnie).
Wij zaten als enigste twee helemaal van voor in de dubbeldekker. En hij had zo'n giant deken mee, perfect for the two of us.
We hadden alle leuningen naar beneden gedaan zodat we vier zetels hadden om op te liggen.
Lekker warm en gezellig , perfect om te slapen, zonder dat er bijbedoelingen waren.
Natuurlijk was die ene weer jaloers ook al zei hij van niet. Maja tzal normaal zijn zeker.
Anyway ik heb voor het eerst in mijn leven zalig geslapen in nen bus.

Mijn thuiskomst werd onmiddelijk gevierd met een telefoon van mama. Ze vertelde me dat zij en Rudy of Ludo voor anderen (:p) (weer) uit elkaar waren en dat er deze keer geen nieuwe kans meer komt tussen die twee.
Ik blij. Seppe ook ; " nie ben ik van die Shana hare stomme kop vanaf".
Shana is in mijn ogen een egte verwende trut.
Ze denkt dat ze zomaar kan binnenwandelen en de boel overnemen terwijl ze alles naar haar hand draait. Een twaalfjarige die zich gedraagt gelijk nen negenjarige en erger.
Nou het is haar tog nie gelukt om mij naar haar hand te draaien, der heb ik een net iets te sterke persoonlijkheid voor. Dus is het haar wat zuur opgebroken . Lang leve the bitch in me.

Sommige mensen kunnen mij kraken... maar zij niet

Lieve paps zette me af aant koopcentrum om nieuwjaarkleding te kopen want zoals elke nachtmerrie van een typisch meisje ,had ik niets om aan te doen!
Ramp dus .
Niet egt maar kheb me wel een mooi en fijn wit jasje gekocht.
Doe daar mijn bruine versgeperste ( letterlijk) broek onder en bruin (doorschijnend) t-shirtje op , voeg er nog witte open schoentjes aan toe en tada je hebt een mooie , schitterende nieuwjaarsoutfit.
Het bezoek was er al snel en het lange maal kon beginnen.
Iedereen zorgde wel voor iets. Alles was lekker behalve de tiramisu, dat smaakte te bitter naar de koffie. En ik ben niet zo'n koffiefan , eigenlijk geen.

Rond één uur ben ik naar de stadsfeestzale getrokke om daar het nieuwe jaar in te zetten.
Trots als ik maar kan zijn , kan ik zeggen dat ik niet zat was en zelfs niet aangeschoten ondanks de hoeveelheid alcohol die al naar binnen was.
Op dat vlak trek ik op mijn vader , die heeft er ook niet zo snel last van.Gelukkig mss maar.
Die avond heb ik Iris nog gered omdat ze anders tussen een gevecht zou beland zijn. Ze had het niet egt door dat er gevochten ging worden.
En tog zijn het steeds meisjes die tussen de jongens moeten komen.
Hoe meer jongens , hoe groter het gevecht . Hoe meer meisjes , hoe meer de aandacht wordt verzet.
Dus meisjes zijn de enige én evhte redders van onze kleinzerige mannen.
Moeste ze ons niet hebben , de wereld was al lang vergaan.

Om half vijf moest ik thuis zijn , dus braaf als ik ben , was ik dan ook thuis.
Maar papa had zijn GSM beneden laten ligge ... Foutje!
Nog een uur gebeld dus. Twas een leuk en intressant gesprek, altijd wanneer ik hem bel.
Op dit moment kan ik me weinig herinneren van dat gesprek maar dat komt gewoon omdat ik nu moe (egt moe) aant worden ben.

Het probleem is dat ik blijf typen . Nu ik eens tijd heb. Ahja tijd kun je maken.

2006-01-04T15:51:00.000+01:00

soms weet je niet hoe je moet beginnen.

Een week missen omdat je wegbent en ze dan vertellen is moeilijk.

Het is alsof je een week op een andere planeet geleefd hebt, terwijl je wel contact hebt gehouden met het thuisfront.

Je bent nog geen uur weg of je voelt al drang om die bepaalde persoon te bellen. Ook omdat er geseind wordt naar iets geheimzinnig , iets dat klinkt als een noodkreet.
Diegene waar je zoveel om geeft en die je niet kan laten gaan zonder te weten dat alles in orde is of dat alles in orde komt.
Je bent al niet op je gemak wanneer je diegene hebt verlaten in een niet al te goede gemoedsstand , wanneer je diegene hebt moeten screenen op 12 minuten, waneer zelfs een omarming te veel was omdat derden er niet tegen konden en misschien wel begrijpbaar slechtgezind waren.

De dag van het rapport kon eigenlijk niet slechter. Ik heb iedereen willen zien maar niemand gevonden. Gelukkig was mijn favo leerkracht er wel en heb ik met haar een babbeltje kunnen slaan , het luchte toch enigzins op. Nog nooit meegemaakt maar het is waar.
Stress kan je op zo'n dakg alom voelen.

anyway terug naar mijn vertrek op kamp.

Op de bus maakte ik al snel vrienden ,waar ik dan later ook mee op de kamer sliep, het sociale type uithangen is nou eenmaal nie zo moeilijk maar wel noodzakelijk als je niemand kent.
Eigenijk is het wel merkwaardig hoe je van op een afstand kan zien wie er bij je past en wie totaal niet , met wie je je kan amuseren, met wie je een serieus gesprek kan aangaan en met wie je allebei kan.
Op zulke momenten denk je dat je een soort gave hebt waardoor je binnen iedereens ziel kan kijken. ( mss een beetje overdreven maar toch ...)

2005-12-22T22:08:00.000+01:00

Wat doe je als je na hevig heen en weer geSMS gebeld wordt om iets voor den twaalven terwijl je of the top moe bent.

hmm inderdaad. Opnemen en vermoeid klinken ( en dat speel je dan ook niet ff).

Een verbeten mannenstem aan de andere kant van de lijn begint het gesprek. Eerst zijn je antwoorden niet meer waard dan wat ' hmm' en 'dat kan ik begrijpen' en dan krijgt het gesprek een rare wending.

Je begint je aangevallen te voelen , want nee maar je wordt beschuldigt van iets waar je eigenlijk niet aan kon doen. Hij wordt tegenstrijdig. " Ik had meer van je verwacht" en " je bent de enigste waar ik me zo kan uiten".
Je brein wordt er horendol van . Je denkt tweehonderd dingen tegelijk en langs de andere kant ben je precies verlamd.
Je weet niet wat uitbrengen , wil de persoon aan de andere kant nie kwetsen en toch heb je een uitgesproken mening die je wil overbrengen.
Wanneer alles in het honderd dreigt te lopen omdat, de chaostheorie wordt bewezen, er niets meer van snapt en alles dus vast loopt , komt er al gauw stemverheffing. Control alt delete , werkt niet bij mij en ik blokkeer dus even.
Ik probeer me te herpakken maar blijk de strijd te verliezen.
Zijn besluit staat vast en ik kan er niets aan veranderen. Hij is zichzelf niet , of wil zichzelf niet zijn. Zoals hij zegt staat hij op 'snappen' , wat zoveel betekent als crashen.

Het zou goed zijn als hij zou crashen? Dan kon ik hem weer programeren , net zoals hij was.
Hij is geen kanker , maar een virus heeft zich vastgehecht in zijn geest en neemt hem over.
Stuurloos kan je het ook wel noemen. Maar ik ben zijn stuur niet meer...

2005-12-21T21:25:00.000+01:00

I never said it was going to be easy , but it did worked.

The expression on his faces tells me he can't understand it. I don't blame him.

I live in an complicated world , with very few who really know me.

Why am I talking in english ? Maybe it's easier this way. It gives me the chance to look at me without wondering who I really am and what I feel. It works like a miror? The girl at the other side is untouchable and it feels great to just take a closer look and discover everythong that isn't perfect.

Like a said I live in a complicated world.

Kiss to my astronaut , the one who do knows who and how I am.

2005-12-21T21:01:00.000+01:00

Voor alles nen eerste keer eh,

So why don't just share your darkest secrets ...